Το καταλάβαμε κύριε Πάγκαλε

Αυτές τις μέρες, θέλοντας και μη, παρακολουθήσαμε την προεκλογική δράση του κυρίου Πάγκαλου και καταλάβαμε και τη χρησιμότητά του στο ΠΑΣΟΚ. Ο κύριος Πάγκαλος λοιπόν έχει αναλάβει να περιορίσει όσο μπορεί την διαρροή ψήφων από το ΠΑΣΟΚ προς την αριστερά. Ο αντικομουνιστικός αγώνας του περιέχει προσωπικές επιθέσεις, αφηρημένες κατηγορίες, γενικευμένα προσωπικά συμπεράσματα και πλήρη απουσία επιχειρημάτων. Μια παρωχημένη λαϊκίστικη ρητορική, που πάει την Ελλάδα πίσω στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Εντάξει κύριε Πάγκαλε είναι σαφές ότι η αγωνία σας είναι η καρέκλα στη Βουλή, το έχετε αποδείξει και στο παρελθόν. Μη γίνεστε όμως και τυπικό δείγμα προπαγάνδας του καφενείου. Προσπαθήστε να πείσετε το λαό γιατί είστε καλύτερος από τους άλλους, όχι γιατί οι άλλοι είναι χειρότεροι από εσάς.
Η εύκολη λύση δεν είναι και η ορθή και προπαντός μην ανησυχείτε, κανείς δε μπερδεύτηκε τόσο ώστε να θεωρεί το ΠΑΣΟΚ αριστερό κόμμα. Μια χαρά νεοφιλελεύθεροι σοσιαλιστές είστε!

Πάγκαλος: Ο Αλαβάνος δεν έχει ωριμάσει πολιτικά και πνευματικά

Νέα αντιπαράθεση για τον κ. Πάγκαλο

Image making

Αγωνιά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας, μήπως η οικονομική κρίση μετατραπεί σε κοινωνική. Μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες υπογράμμισε ότι «την κρίση δεν τη δημιούργησαν οι εργαζόμενοι και είναι άδικο να την πληρώσουν αυτοί, την κρίση πρέπει να πληρώσουν οι υπεύθυνοι».
Ποιοι είναι όμως οι υπεύθυνοι κατά τον κύριο Πρόεδρο; Ο έμπειρος διπλωμάτης κατάφερε να ανέβει στην κορυφή της εκτίμησης όλων, εκ του ασφαλούς όμως.
Πόσο αποτελεσματικές μπορεί να είναι οι έμμεσες νουθεσίες προς τους εργοδότες που επιχειρούν χωρίς κοινωνική συνείδηση να εκμεταλλευτούν την κρίση;
Μήπως έχει επέλθει ήδη κοινωνική κρίση εξαιτίας της ασυδοσίας και ανομίας των εργοδοτών, που απλώς αδιαφορούν για τους νόμους και το εργατικό δίκαιο;
Μήπως τα μετρημένα λόγια του Προέδρου απλά χαϊδεύουν τα αφτιά των εργαζομένων και δε φτάνουν σε αυτά των κεφαλαιοκρατών; (αφτιά που δεν ιδρώνουν)
Στο ίδιο κλίμα υπήρξε και η πολύ σωστή επισήμανση ότι συχνά οι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τις ιδιαιτερότητες κάθε κράτους-μέλους για να προσθέσει ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να είναι πιο τολμηρές και διεκδικητικές έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να μην διστάζουν να πουν «όχι», όπως και ο υπαινιγμός για το Σύμφωνο Σταθερότητας, ότι επενδύσεις στον τομέα της παιδείας ή που δημιουργούν θέσεις απασχόλησης δεν θα έπρεπε να προσμετρούνται στο έλλειμμα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέφρασε μικρές προσδοκίες για τις δράσεις αντιμετώπισης της κρίσης σε διεθνές επίπεδο, αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για δύσκολη και ευαίσθητη περίοδο.

ξεκάθαροι στόχοι

Καλά που είναι πρωθυπουργός ο Καραμανλής και βολεύονται οι «γκουρού» της πολιτικής. Πρόκειται περί τραγικής ανικανότητας του πολιτικού κόσμου, που έχοντας εξασφαλίσει την οικονομική ανεξαρτησία με το δημόσιο χρήμα, επιδίδεται σε ένα βαριεστημένο και βαρετό επαναλαμβανόμενο μοτίβο διαπιστώσεων που μπορεί να κάνει ο καθένας χωρίς να είναι πολιτικός. Η πρόταση, η γόνιμη και εποικοδομητική κουβέντα απουσιάζει σταθερά. Μια θλιβερή κυβέρνηση που έχει βουλιάξει στα χρέη και τα σκάνδαλα, βολεύει άπαντες τους βουλευτές που μπορούν να κάνουν τουρισμό με τα έξοδα πληρωμένα. Το ελληνικό κράτος δανείζεται για να εξασφαλίσει τις αυξήσεις των βουλευτών και των διοικητικών στελεχών. Η παθογένεια της ελληνικής οικονομίας βρίσκει άλλοθι στην διεθνή κρίση (λες και πριν άνθιζε) και η κοινωνική αποδόμηση αποδίδεται προβοκατόρικα στην τρομοκρατία. Όλοι όσοι βαρύνονται με την ευθύνη της διακυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης απαλλάσσονται δια στόματος πρωθυπουργού που δαιμονοποιεί και γενικεύει, ανοίγοντας τους «ασκούς του Αιόλου» σε κρίσιμους τομείς όπως η ασφάλεια, τα εργατικά δικαιώματα και η παιδία. Κατάφερε σε μόλις πέντε χρόνια αυτή η μολυσματική φάρα των πολιτικών να απελευθερώσει το αδηφάγο κεφαλαιοκρατικό κτήνος, προσφέροντας ως τροφή ότι του κάνει όρεξη να φάει. Φυσικά οι «ανοχύρωτοι» μέσοι αστοί και οι εργάτες υπήρξαν τα πρώτα θύματα. Με «όπλο» την εξαρτημένη εργασία, τα δάνεια και την φορολογική ανισότητα, η νέα κοινωνική τάση είναι η απαλοιφή της διαστρωμάτωσης. Τέλος στην πάλη των τάξεων τείνει να δώσει μια αταξική κοινωνία, με αφεντικά και δούλους.

Θα βγάλουμε λαγό από το καπέλο

“Έχουμε στόχο για το μέλλον και με το Επιχειρησιακό Σχέδιο που εκπονήσαμε λέμε ότι το 2012, το 2014 θα επιτύχουμε μειώσεις των CO2 για κάθε kwh που παράγουμε 25%, οξείδιο του αζώτου 39%, εκπομπές SO2 91% και εκπομπές σωματιδίων 56% και πιστέψτε με ότι όλα αυτά είναι πολύ χαμηλότερα και μέσα στα πλαίσια των διεθνών αποφάσεων”.
Αυτό δήλωσε ο πρόεδρος της ΔΕΗ Τ. Αθανασόπουλος που παρέλειψε να μας αποκαλύψει το σχέδιο το οποίο εξασφαλίζει το στόχο αυτό. Το ακόμη πιο παράξενο στις δηλώσεις του είναι πως όλα αυτά διατείνεται ότι θα τα καταφέρει συνεχίζοντας την καύση του λιθάνθρακα!
Σε πλήρη αντίθεση έρχεται η άλλη δήλωσή του, την ίδια μέρα: “Είμαστε, όμως, απόλυτα βέβαιοι για την ορθότητα του Επιχειρησιακού μας Σχεδίου. Εμείς έχουμε μια κατάσταση δεδομένη, μια κατάσταση η οποία έχει παρελθόν 60 χρόνια, μερικές από τις μονάδες μας κοντεύουν να είναι 60 χρονών. Δεν μπορούμε από τη μία μέρα στην άλλη να αλλάξουμε τα πράγματα”.
Επειδή όμως κοντεύω να παρανοήσω με την ευκολία που έχουν τα δημόσια πρόσωπα να αερολογούν ανεξέλεγκτα αποσκοπώντας μόνο στην δημιουργία εντυπώσεων, απορώ πώς είναι δυνατόν με την υποδομή εργοστασίων 60 ετών, με την καύση του λιθάνθρακα και χωρίς την προσθήκη νέων πηγών ενέργειας να πετύχει τους δεδηλωμένους στόχους;
Ο τρόπος για την αποζημίωση και ανακούφιση των ανθρώπων που ζουν ή ζούσαν στις περιοχές που η ΔΕΗ λειτουργεί ακόμα τα θερμοηλεκτρικά της εργοστάσια, δεν είναι η συνέχιση της λειτουργίας τους. Οι νεκροί δε γυρίζουν πίσω. Οι καρκινοπαθείς δε γιατρεύονται. Η πλήρης αποκατάσταση των περιοχών αυτών όπως και των οικογενειών που έχουν πληγεί από τη μακροχρόνια λειτουργία των εργοστασίων, δεν είναι καν υπ' όψη του προέδρου που κρύβει κάτω από το χαλί συνεχώς τις συνέπειες της καύσης του λιθάνθρακα.

χολέρα

Πρόσφατα διάβασα στην Καθημερινή, για προβλήματα από διαρροή νερού του δικτύου του ΕΥΑΘ που δεν έχει εντοπιστεί, στο δήμο Αγίου Παύλου Θεσσαλονίκης. Ο Δήμος αυτός έχει όμως και χρόνιο πρόβλημα δίπλα στο 7ο Σχολείο, όπου υπάρχει ένα ρέμα στο οποίο καταλήγουν τα νερά των αποχετεύσεων. Το ρέμα με τη σειρά του καταλήγει στο υδραγωγείο της Ευαγγελίστριας. Πρέπει να είναι το μόνο σημείο στη γή όπου το πόσιμο νερό του δικτύου περνά κάτω από την «ανοιχτή» αποχέτευση.

Γιάπηδες

Μήπως η φαντασία είναι απούσα από το πολιτικό σχεδιασμό;
Μήπως η άγνοια και η στασιμότητα μας εξαναγκάζει να ζούμε χρεοκοπημένοι;
Μια απλή σκέψη βασισμένη στην τεχνογνωσία είναι η εξής.
-Πόσα χρήματα δαπανά ένα μέσο νοικοκυριό στο ρεύμα και το τηλέφωνο;
-Περίπου το 1/5 των εσόδων του.
Άρα οι πιο κερδοφόρες κρατικές επιχειρήσεις (ΟΤΕ-ΔΕΗ, που χτίστηκαν με τα λεφτά των πολιτών) πωλήθηκαν για να καλυφθούν τρέχουσες δαπάνες του κράτους. Τα χρήματα που εισπράχθηκαν από την πώληση του ΟΤΕ για παράδειγμα έχουν ήδη ξοδευτεί χωρίς να αλλάξει κάτι για τον φορολογούμενο. Η ΔΕΗ θα πληρώνει πλέον για την εξόρυξη του άνθρακα ιδιώτες και έπειτα πρόστιμα για την υπέρβαση των ορίων αερίων ρύπων. Προσπαθούμε με λίγα λόγια να ικανοποιήσουμε ανάγκες του 2009 με σύστημα του 1970! Εάν σκεφτεί κανείς ότι, έστω και αργά, έστω και εν μέσω κρίσης, πως η οικονομία δεν είναι τίποτε άλλο από διαχείριση πόρων, μπορεί να δώσει λύσεις. Κλείνουμε μια δεκαετία απραξίας και στασιμότητας. Δεδομένης της ύπαρξης του δικτύου του τηλεφώνου οι χρήστες των σταθερών τηλεφώνων στα αστικά κέντρα δε θα έπρεπε να πληρώνουν χρεώσεις κλήσεων ή την πρόσβαση στο internet χωριστά. Δε ξοδεύει κανείς τίποτε με την χρήση του ενσύρματου δικτύου. Όλη αυτή η αγορά αποσκοπεί στη συντήρηση των παχυλών μισθών των manager. To ίδιο ακριβώς θα μπορούσε να ισχύσει με το ρεύμα. Η χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα μπορούσαν να μειώσουν το κόστος του ρεύματος δραματικά, αφού αυτού του είδους η παραγωγή ενέργειας δε κοστίζει καθόλου. Η κρίση έχει μία και μοναδική αιτία, τους γιάπηδες.

Έχουμε γίνει αηδία

Ψάχνω απεγνωσμένα μέσα στα ειδησεογραφικά νέα για κάτι που να δίνει ελπίδα. Κάτι που να διαγράφει μια κατεύθυνση στο μαύρο ορίζοντα που καπνίζει. Αναρωτιέμαι εάν έχει μεταβληθεί η ελληνική κοινωνία σε κοινωνία ηλιθίων ή αν τα μέσα ενημέρωσης επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους γύρο από αυτούς. Με άκομψο τρόπο πολιτικοί, δημοσιογράφοι και παρακρατικοί, σπέρνουν φόβο απειλές και βία προκαλώντας αστάθεια, σε μια ύστατη προσπάθεια να πείσουν για την αναγκαιότητα τους και να πετύχουν τους στόχους τους ο καθένας χωριστά. Το μήνυμα που εκπέμπουν οι δέκτες των τηλεοράσεων είναι: άχρηστα όντα εξαρτάτε το βολικό σας αστικό λήθαργο από το σύστημα διακυβέρνησης, οπότε υπακούστε σε ότι σας λέμε. Δούλευε πλήρωνε και βγάλε το σκασμό είναι το σύνθημα της εξουσίας. Η ιστορία όμως διδάσκει πως η πατρίδα μας δεν κατέκτησε ποτέ όσα νομοθέτησε. Μέσα σε μια γενικευμένη ανομία, οι συμβουλάτορες και οι κατήγοροι μετατρέπονται ταχύτατα σε κατηγορούμενους και το αντίστροφο. Η νομιμότητα έχει γίνει μια μπλόφα. Αρετή πλέον είναι μόνο ο τρόπος να πλουτίζει κανείς, όπως μπορεί. Αηδία σκέτη

Νικήτα δε μας τα λες καλά

Είμαι βέρος Θεσσαλονικιός. Γεννήθηκα και μεγάλωσα δίπλα στο θέατρο δάσους.
Έχω επαφή με τους θεατράνθρωπους, έχω επαφή με την αγωνία και το πάθος τους. Σέβομαι τη δύσκολη αυτή δουλειά του ηθοποιού που μπορεί να υπάρξει σωτήρια για τον θεατή και ολέθρια για τον καλλιτέχνη. Ειδικά στις μέρες μας η απόφαση ενός νέου ανθρώπου να ασχοληθεί με το θέατρο είναι ηρωική, ειδικά εάν ο νέος αυτός άνθρωπος δεν έρχεται από «μεγάλο τζάκι ». Γνώμη μου λοιπόν είναι πως τουλάχιστον τα κρατικά θέατρα οφείλουν να δίνουν όση βοήθεια μπορούν σε νέους και καλούς δημιουργούς. Ενοχλούμε δηλαδή όταν μαθαίνω ότι το ρόλο του βασιλιά ληρ τον παίρνει ο διευθυντής του θεάτρου. Παίρνει ήδη αρκετά χρήματα για να ζήσει, οπότε μπορούσε να παραχωρήσει τη θέση του σε έναν νεότερο άνεργο συνάδελφό του. Έπρεπε να οριοθετήσει ο συμπαθής κύριος Τσακίρογλου τη ματαιοδοξία του και από στοιχειώδη λεπτότητα να απέχει από τη διανομή των ρόλων. Άλλωστε, όπως και ο ίδιος δηλώνει δημοσίως, έχει ήδη πολύ δουλειά να κάνει.

Ώρα για ύπνο

Ο χρόνος τρέχει ασταμάτητα. Χωρίς να έχουμε επίγνωση, τρέχουμε και εμείς μαζί του, όχι όμως ασταμάτητα. Ο νούς μας μπορεί να φτάσει παντού, η ύπαρξή μας όμως κάποτε σταματάει. Εκεί, λίγο πριν σταματήσουν για τον καθένα μας τα δευτερόλεπτα να μετρούν, καραδοκούν αμείλικτα τα ερωτήματα. Είμαι ευτυχισμένος; Ξέρουν αυτοί που θέλω να το ξέρουν ότι τους αγαπώ; Ήμουν καλός άνθρωπος; Τι αφήνω πίσω; Φυσικά και υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που δε τους νοιάζει η φιλοσοφία. Μέχρι εδώ κατέληξα σε μια θεωρία . Ο κόπος δίνει ταλέντα στον άνθρωπο. Το ταλέντο δίνει ποιότητα σε αυτό που κάνει. Η ποιότητα δίνει ικανοποίηση στους εμπλεκομένους. Αν είναι λοιπόν κάτι που αξίζει στη ζωή είναι τέχνη. Είναι η αποτύπωση της ζωής μας μέσα στις ίδιες μας τις πράξεις. Και ακριβώς την ώρα που συναντάς τη μοναξιά για να πάτε παρέα παρακάτω στο δρόμο της διανόησης, σκίζει τον αέρα μια ενθύμηση: ειναι ώρα για ύπνο

Αρχηγέ, μας καταλάβανε* (κατά το στρατηγέ μας καταλάβανε)

Τα «έχωσε» στην κυβέρνηση η κομισιόν:
- Δημοσιονομική εξυγίανση
- Ελλείμματα ισοζυγίου
- Αναμόρφωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού
- Σύνταξη προϋπολογισμού με πιο μακροπρόθεσμη προοπτική
- Έλεγχο και τη βελτίωση των πρωτογενών δαπανών
- Διασφάλιση των συντάξεων -λόγω γήρανσης του πληθυσμού

Ενώ καλούσε ο Καραμανλής πριν έξι χρόνια την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ να παραδεχτεί πως το «Δημόσιο» είναι ο μεγάλος ασθενής, έξη χρόνια μετά η έκθεση της κομισιόν πληροφορεί τον πρωθυπουργό πως ο ασθενής πεθαίνει. Αποκόβοντας της πηγές των εσόδων προς το δημόσιο και συνεχίζοντας τις κομματικές (και άχρηστες) πλεονάζουσες προσλήψεις ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας αυξάνει τους φόρους και το δανεισμό.
Οι εκλογές κύριε Καραμανλή δεν είναι πλέον λύση, είναι η έξοδος κινδύνου την ώρα της κατάρρευσης.

*Η Κομισιόν παρατηρεί ακόμη ότι η Ελλάδα είχε υπερβολικό έλλειμμα και το 2007, όταν δεν υπήρχε η σημερινή κρίση

Ούστ από δω παλιοMonsanto

Η αμερικάνικη εταιρία Monsanto, αφού κατάστρεψε την Αφρικανική γεωργία, επιχειρεί ξανά να κάνει άνοιγμα στη χώρα μας. «Έπεισαν» οι αμερικανοί τους ειδικούς επιστήμονες της κομισιόν ότι το mon810 (γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι ) είναι ασφαλές, απέτυχαν να πείσουν την Ελλάδα και τη Γαλλία όμως να άρει την απαγόρευση της καλλιέργειάς του.
Πέρα από την αμφίβολη διατροφική του ασφάλεια, το μεταλλαγμένο αυτό καλαμπόκι οδηγεί σε σχέση εξάρτησης τους αγρότες έναντι της εν λόγω εταιρίας, αφού δε μπορούν να κρατήσουν σπόρο για την επόμενη σπορά και θα πρέπει να αγοράσουν ξανά. Το πολλά υποσχόμενο προϊόν οδηγεί και στην «εξάντληση» του χωραφιού, μιας και ενδείκνυται για εντατική καλλιέργεια Yankees go home.

Bon appetite

Ανιχνεύθηκε νικέλιο σε καρότο σε συγκέντρωση της τάξης των 663 μικρογραμμαρίων ανά κιλό (όταν στη διεθνή βιβλιογραφία δεν έχει βρεθεί τιμή μεγαλύτερη των 160 μικρογραμμαρίων). Αλλά και σε κρεμμύδι με τιμές 574, με την ανώτατη τιμή διεθνώς να μην ξεπερνά τα 420 μικρογραμμάρια. Επιπλέον σε καρότο ανιχνεύθηκε και χρώμιο σε επίπεδα 95 μικρογραμμαρίων ανά κιλό, με την ουσία να μην έχει ξεπεράσει ποτέ την τιμή των 8 μικρογραμμαρίων, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία.
Τα αποτελέσματα της μελέτης βρίσκονται σε πλήρη σύμπνοια με παλαιότερη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου στα νερά του Ασωπού. Σημειώνεται ότι στη λεκάνη του ποταμού οι καλλιεργούμενες εκτάσεις ανέρχονται σε 351.400 στρέμματα

Έχει και χειροτέρα

Θυμάμαι τους παλαιότερους στο άκουσμα μιας απροσδόκητα κακής είδησης να μονολογούν «μη χειροτέρα». Μετά τον καταιγισμό των τραγικών ειδήσεων τον τελευταίο χρόνο, οι πολίτες αποσβολωμένοι παρακολουθούν με απάθεια περιμένοντας τη νέα κατραπακιά, χωρίς να ξέρουν από που θα τους έρθει. «Αλήθεια έχει και χειρότερα;» μοιάζουν να σκέφτονται, ενώ τους κατακλύζει κατάθλιψη.
Αυτή η ανίκανη κυβέρνηση στο μέλλον θα αποδειχτεί ότι με την «μαφιόζικη» διακυβέρνησή της κατάφερε μέσα σε πέντε χρόνια να γίνει πιο επιζήμια και από το μεγάλο φαγοπότι της εικοσαετίας του ΠΑΣΟΚ. Η Ελλάδα δικαίως αποκαλείτε από τους ευρωπαίους η πατρίδα της απάτης. Σε όλη της την ιστορία η σύγχρονη η Ελλάδα παράγει χρέη, σκάνδαλα, ατιμωρησία και αναξιοκρατία, υπό την επικράτηση της κοσμοθεωρίας του «τομαρισμού». Χρόνια τώρα η σχέση εργαζόμενου και χαραμοφάι ήταν 8-1, καμουφλαρισμένη με παραδοσιακές δοξασίες και ηθικοπλαστικές φιλοσοφίες. Αφού λοιπόν και ο ένας εργαζόμενος πήρε χαμπάρι πως τον εκμεταλλεύονται 8 λαμόγια, δουλεύει και ανάλογα. Το αποτέλεσμα είναι ανεπάγγελτοι ηγέτες σε αδιάφορους πολίτες. Μια κοινωνία που συνεχώς μεταβάλει τους κανόνες τις μεταθέτοντας την ατομική ανεπάρκεια στους θεσμούς. Ποιόν κοροϊδεύουμε όμως; η κοινωνική πραγματικότητα είναι το αποτέλεσμα της συνολικής δράσης. Πιστεύουμε ακόμα πως με την πορεία μας μπορούμε να τα καταφέρουμε; Εγώ δε το πιστεύω. Η επαναφορά της δημοκρατίας στην ενεργό δράση ξεκινά από εμάς. Το σιχαμερό αποτέλεσμα των τελευταίων 60 χρόνων είναι ένα άχρηστο αδηφάγο σύστημα που εξυπηρετεί ελάχιστους κεφαλαιοκράτες. Η λύση είναι η αποδόμησή του και η φυγή των αστών στην ύπαιθρο με χρήση καθαρών πηγών ενέργειας και η αναδημιουργία υγειών κοινωνικών σχέσεων. Ότι έπρεπε να γίνει εν ολίγοις μετά το 2ο παγκόσμιο πολεμο