Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2009

Ζήτω η προεκλογική προπαγάνδα!

Η αγαπημένη μου ταινία είναι το Brazil του Τέρι Γκίλιαμ. Στο Brazil παρουσιάζει ο σκηνοθέτης με ένα καταπληκτικό τρόπο, το μέλλον της κοινωνίας προσπαθώντας (καθόλου ηθικοπλαστικά) να αφυπνίσει συνειδήσεις και να προβληματίσει. Μεταξύ άλλων, η ταινία παρουσιάζει έναν ηρωικό επαναστάτη που εξαφανίζεται μυστηριωδώς μέσα σε ένα χαρτομάνι εγγράφων και εφημερίδων!!! Τις ημέρες αυτές λοιπόν όπου η προεκλογική προπαγάνδα οργιάζει και όλες οι φυλλάδες κατακλύζουν τους δρόμους με τα μούτρα των υποψηφίων, θυμάμαι το Brazil και θρηνώ όλους τους ήρωες που εξαφανίζονται μυστηριωδώς και στη θέση τους προβάλλονται ως ήρωες κάτι μυστήριοι τύποι με αμφιβόλου ηθικής κίνητρα να υπόσχονται. Εν θερμώ λοιπόν, προσβεβλημένοι από προεκλογικό παροξυσμό ας αναφωνήσουμε Ζήτω η προπαγάνδα, που δικαιώνει την απελπισία των ποιητών. Ζήτω η προπαγάνδα που κάνει τη μίζερη ζωή μας να πλήττεται από σουρεαλιστικές προτάσεις τόσο υπερβατικές και τόσο φρούδες. Ζήτω η κορωνίδα της ματαιοδοξίας, της υποκρισίας και της εκμετ

Προεκλογική περίοδος

Η Νέα Δημοκρατία έχει παραδοθεί στη δημαγωγική στάση, με τον πρόεδρό της να ενδίδει επιδεικτικά σε όλα τα μέτωπα. Μαλθακός και αδύναμος πρώτα παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και τώρα αφήνει την πόρτα ανοιχτή στο κόμμα, επιτρέποντας ανεξέλεγκτη είσοδο και έξοδο. Με έρμαιο των καιροσκόπων τη Νέα Δημοκρατία αναθάρρησε το ΠΑΣΟΚ, που κατάφερε να ξεπεράσει το απόλυτο μηδέν (τη ΝΔ) και βλέπει την κατάκτηση της εξουσίας, άνευ ορίων και όρων, δυνατή. Ευνοημένο όσο ποτέ, εξαιτίας της αποτυχίας της κυβέρνησης, της κρίσης στο Συνασπισμό και του γλυκοκοιτάγματος των Οικολόγων του κυρίου Τρεμόπουλου, προσβλέπει στην εισροή ψήφων που θα του εξασφαλίσει το 39,2% ενώ ούτε οι πιο αισιόδοξοι “σοσιαλιστές” δε περιμένουν το 41,5%. Στο όνομα της ψηφοθηρίας ξεχνιούνται οι ανανεωτικές τάσεις. Επιστροφή Σημίτη και παραμονή Έβερτ για παράδειγμα φανερώνουν το άγχος της εύρεσης προσώπων με σίγουρους σταυρούς δίχως σκάνδαλα. Το ΚΚΕ απλώς περιμένει τους αγανακτισμένους εργαζόμενους εθελοτυφλώντας μπροστά στην χρόν

Εγκατάλειψη πλοίου

Είπε ο μέχρι πρότινος “καταλληλότερος” πρωθυπουργός: «Αν δεν δράσουμε άμεσα οι κίνδυνοι θα είναι μεγάλοι» (δηλαδή) το πλοίο βουλιάζει και όσοι δε το εγκαταλείψουν θα πνιγούν «με τον εκβιασμό του (Παπανδρέου) για την προεδρική εκλογή οδηγεί τη χώρα σε μακρά προεκλογική περίοδο» (δηλαδή) αν περιμένουμε μέχρι το Φεβρουάριο θα γίνουμε τρίτο κόμμα οπότε ας βιαστούμε «πώς θα υπερβούμε τα προβλήματα τα δύο δύσκολα χρόνια που έρχονται» (δηλαδή) τα κάναμε σκατά και την κοπανάμε, ας βγάλει άλλος το φίδι από την τρύπα Στόχος μου ήταν όλα αυτά να προχωρήσουν και να εφαρμοστούν ως το τέλος της κυβερνητικής θητείας, δεν υπάρχει όμως το κατάλληλο περιβάλλον (δηλαδή) τι θέλατε να κάνω με το τσίρκο που έχω για στελέχη Πέρα από την πλάκα ο πρωθυπουργός έκανε πάρα πολύ καλά και πάει σε εκλογές. Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα, σκέφτηκε. Θα κοπάσουν και οι ανελέητες αντιπολιτευτικές επιθέσεις, θα σφίξουν και εσωκομματικά οι κώλοι, οπότε ανοίγει το αλεξίπτωτο προσπαθώντας να σώσει την παράταξή του, που στα

κρίση ή ευκαιρία;

Ποτέ άλλοτε η παροιμία “μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα”, δε περιέγραφε πληρέστερα το τέλμα του κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα. Αποτυχημένη Νέα Δημοκρατία έως το τέλος ή επιστροφή στο γνωστό ΠΑΣΟΚ ελπίζοντας πως δεν έχει χειρότερα; Η ευθυνόφοβη αριστερά φρόντισε εγκαίρως να εξασφαλίσει το σίγουρο ρόλο του κομπάρσου διευκολύνοντας τις συντηρητικές δυνάμεις και το δικομματισμό. Το σίγουρο είναι ότι οι θρασύτατοι 300, μετά απο 40 χρόνια αποτυχίας, πεπεισμένοι για την αναγκαιότητα της ύπαρξής τους, συνεχίζουν την διαδοχή παραδίδοντας και παραλαμβάνοντας καμμένη γη. Όμως σταθερά, παρά την αποτυχία, οι πολίτες στηρίζουν αυτές τις κυβερνήσεις. Οι πολίτες; Μήπως το σύστημα εκλογής λειτουργεί και ερήμην τους; μήπως ένα κρατικοδίαιτο τμήμα της κοινωνίας εξαντλεί τους πόρους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες; Αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά μιας και βιώνουμε την διάκριση απέναντι στο νόμο, την άνιση φορολογική μεταχείριση και την μονομερή οικονομική ανάπτυξη. Στο όνομα της δημοκρατίας οι βουλευτές

Συντάκτες ιστολογίου

Η φωτογραφία μου
Nikos Koroneos
Inpired by arts, i try to feel and capture the mood of the moment everyway i can.