Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2013

Υπερέλληνες

 Μια παλιά παροιμία λέει πως στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται. Το θρυλικό τετράποδο συμβολίζει τον δόλιο καιροσκόπο, που στηρίζει την ύπαρξή του στη σύγχυση, καθώς τον διευκολύνει να δράσει “απαρατήρητος”.  Έτσι ακριβώς εμφανίστηκαν μέσα στην κρίση κάποια αρπακτικά, εκμεταλλευόμενα την απόγνωση του κόσμου. Αυτό δεν είναι βέβαια κάτι το καινούριο. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν που για πολύ ή για λίγο καιρό, κάποιοι πλούτισαν όχι χάρη στις αρετές τους, αλλά στα θύματά τους. Χωρίς ίχνος ανθρωπιάς, αλληλεγγύης, αντικοινωνικοί μισάνθρωποι, δε δίστασαν να καταστρέψουν οικογένειες προκειμένου να πλουτίσουν. Αντί για προδότες, ληστές και εγκληματίες, κάποιοι μάλιστα χαρακτηρίστηκαν και ηγέτες ή αλλιώς Μεγάλοι Έλληνες. Ανάλογα με το μέγεθος της κρίσης (πόλεμος, χούντα, οικονομική κρίση) κυμαίνονταν και το μέγεθος του “ηγέτη- σωτήρα”. Δυστυχώς σε τέτοιες καταστάσεις υπερισχύει η ισχύς αντί του δικαίου. Δεν κατάφεραν από τον πάτο της θάλασσας ή από τους τάφο

Ωραία, αλλά τα αυτονόητα να τελειώνουν!

Κανείς δε λέει οτι η καταδίκη Τσοχατζόπουλου και της Χρυσής Αυγής δε αποδίδουν μέρος τουλάχιστον δικαιοσύνης στην ελληνική κοινωνία. Ωραία. Αλλά έχουμε και άλλα θέματα. Τι θα γίνει με την επέλαση των φοροεισπρακτικών μέτρων. Δεν έχουν τελειωμό. Τι θα γίνει με τις αδέξιες και αδιέξοδες πολιτικές; Επιμένουμε ακόμα σε αποτυχημένα πολιτικά σχήματα. Ίσως ανακαλύψουν οι ηγέτες αυτού του τόπου κάποτε, τα αυτονόητα. Και τότε τι; Θα μας τα παρουσιάσουν όλα ένα ένα σαν νίκες; Αν έκαναν επτά χρόνια να καταλάβουν ότι ο υπουργός κατάκλεβε το δημόσιο ταμείο, πόσο καιρό θα χρειαστούν να καταλάβουν ότι ο συνεχής εξωτερικός δανεισμός αποτελεί σίγουρη πρακτική ύφεσης; Είμαστε πια μια χώρα που είναι πολύ πίσω από την εποχή της, εξαιτίας των σύγχρονων Μαυρομιχάληδων! Πότε θα παραδεχτούμε ότι μια αρχή βασισμένη σε απάτες (ένταξη στην ΟΝΕ) είναι μια λανθασμένη επιλογή; Όλος ο πλανήτης γελάει με την πορεία της Ελλάδας που έχει γίνει offshore των δανειστών. Πληρώνουμε ακριβά τους φανατισμένους, διεφθαρμένο

Ακόμα μία συντεχνιακή ανάλυση

Περιοδικό Έψιλον, 18.08.13. Εξασέλιδο θέμα που αφορά το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας. Γράφουν υψηλόβαθμα στελέχοι της ΔΕΗ που αν καταλαβαίνω καλά από την ελλειπή περιγραφή της πλήρους ιδιότητός τους, ο ένας είναι και καθηγητής πανεπιστημίου Πατρών μεταλλουργός και πρόεδρος Ελληνικού Κέντρου Έρευνας Μετάλλων, ενώ ο άλλος είναι και διευθύνων σύμβουλος ΤΡΑΜ Α.Ε. Και πρόεδρος της επιτροπής ενέργειας του ευρωπαϊκού κέντρου επιχειρήσεων. Για να μη φλυαρώ άλλο όμως οι κύριοι αυτοί αστόχησαν στον τίτλο του θέματος και κρίνοντας από τους τίτλους τους, προφανώς εσκεμμένα. Ο τίτλος θα έπρεπε να είναι “οι συμφέρουσες λύσεις στα προβλήματα συνεργασίας των βιομηχανιών και της ΔΕΗ”. Υπό αυτόν τον τίτλο δεν έχω κανένα πρόβλημα με το θέμα, αν και σε πολιτικό επίπεδο διαφωνώ κάθετα. Δέχομαι όμως την γνώμη των δυο αυτών πλευρών. Υπό τον παραπλανητικό τίτλο όμως που χρησιμοποιήθηκε” ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ (Ψέματα κι αλήθειες) έχω να πω ένα: Ντροπή σας! Από τον πρόλογο κιόλας της δεύτε

Mafia

Τι είναι η μαφία; Μαφία είναι μια εγκληματική οργάνωση. Μια ομάδα εγκληματιών που βίαια επιβάλλεται σε όποιους επιλέγουν σαν θύματα. Αυτό είναι και το προφίλ της Χρυσής Αυγής. Μια εγκληματική οργάνωση. Κι άλλα στελέχοι κομμάτων έχουν σχετιστεί κατά καιρούς με δολοφονίες. Εδώ όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εδώ μιλάμε για φανατισμένους αμόρφωτους ανθρώπους που είναι ανίκανοι να ενταχτούν στην κοινωνία και γεμάτοι μίσος δε διστάζουν να σκοτώσουν όταν ξεμένουν από επιχειρήματα. Αυτούς τους πολίτες παράγουμε, αυτή την κουλτούρα προάγουμε. Απελπισμένους ανθρώπους με ένα κράτος που τους διώκει, αφοπλισμένοι από γνώσεις και ιδανικά. Όσο λοιπόν οι πολίτες θα βάλλονται, τόσο το έγκλημα θα ανθεί.

Ακατανόητη στάση.

Αυτή η νέα εφημερίδα, η εφημερίδα των Συντακτών, με έχει προβληματίσει έως σοκάρει κάποιες φορές. Στο φύλλο της 31ης Αυγούστου, και στο άρθρο του Κώστα Μπαϊρακτάρη, στο ένθετο ευ+υγεία, μας λέει ο αναπληρωτής καθηγητής, αναφερόμενος στο φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας:“ Πρόκειται για μια ιδεολογική- πολιτική κατασκευή... ” ! Εκτιμά πως το φαινόμενο είναι κατασκευασμένο από τροϊκανούς με στόχο όχι μόνο να εισβάλλουν στο σχολείο εκτοπίζοντας τον παιδαγωγό, αλλά να μετατρέψουν τον τελευταίο σε “ ανιχνευτή προβληματικών συμπεριφορών ”. Αυτό που δε μας λέει ο κ. Μπαϊρακτάρης είναι αν εκτιμά ότι υπάρχει ζήτημα ενδοσχολικής βίας ή όχι. Εφόσον υπάρχει, δε μας λέει αν πράγματι τα αίτια αφορούν την ψυχιατρική (ενδοσχολική βία υπήρχε πολύ πριν τη γιγάντωση της οικονομικής κρίσης). Επίσης δε μας λέει, εάν αντιμετωπίζεται το θέμα, όντας ειδήμων και πώς. Όσο για την κοινωνικοπολιτική διάσταση του άρθρου, το άρθρο είναι προσβλητικό για την αξιοπρέπεια των λαϊκών στρωμάτων, καθώς σαφώς υπονοεί ότι η

reality check

Οι γενικεύσεις είναι φασισμός. Έτσι δε μπορώ να πω ότι όλοι οι δημοσιογράφοι είναι κατασκευαστές ειδήσεων και απόψεων. Δε μπορώ να πω πως όλοι οι δημοσιογράφοι είναι υπάλληλοι δολοπλόκων μεγαλοεργολάβων ή εφοπλιστών και πως φροντίζουν να μη διαταραχτεί η κοινωνική ισορροπία (έστω και τεχνητή) θέτοντας έτσι εαυτούς και αλλήλους εκτός προνομίων. Δε μπορώ να πω ότι ακόμα και οι κρατικοί λειτουργοί αδιαφορούν για το κοινό συμφέρον εξυπηρετώντας τις πελατειακές τους σχέσεις υπό την εχεμύθεια των δημοσιογράφων. Σε γενικές πάντα γραμμές, δε μπορώ να πω ότι οι δημοσιογράφοι μεταλλάχτηκαν σε όργανα χειραγώγησης και εξυπηρέτησης συμφερόντων. Μπορώ να πω όμως ότι τέτοιοι κακοί δημοσιογράφοι είναι πολλοί. Είναι τόσοι όσοι αρκούν: για να παρασύρουν μια κοινωνία υπό την εξουσία ανάξιων, να συμβάλουν στην εκμετάλλευση πολιτών, να αποκρύψουν την αλήθεια διευκολύνοντας την απορρόφηση των πόρων από λίγους σε βάρος των πολλών. Σε εκείνους τους κακούς λοιπόν δημοσιογράφους πρέπει να ψάξουμε το

Το βαλς της δεξιάς

Πάει καιρός που οι Έλληνες, νοιώθω πως δε θέλουν να μιλούν για αριστερά και δεξιά. Τους πληγώνει ο ένας, τους ταπεινώνει ο άλλος. Μπούχτισαν όλοι αυτή την πόλωση της μεταπολιτευτικής αντιπαράθεσης. Όλοι εκτός από τους ρομαντικούς. Με νοσταλγία οι αυτοδιορισμένοι ΑΨΉΦΙΣΤΟΙ υπουργοί νοιώθουν ότι θα χαθούν χωρίς να αφήσουν το ίχνος τους στην ιστορία. Δε θα ξαναβγεί άλλος Παπαδόπουλος, άλλος Πατακός! Το ξέρουν μα το ποθούν. Μη μπορώντας (νομίζω) να βγάλουν τα τανκς, να τα πατήσουν κάτω τα σκουλήκια σαν τον παλιό καλό καιρό, εξαντλούν την υπομονή όλων, με την βάρβαρη εφαρμογή του νόμου. Ο νόμος φτιάχτηκε όμως για να βοηθάει τον πολίτη, όχι να του ανοίγει το λάκο. Άραγε αυτό το πιστεύει ο κ. Δένδιας; Χαρακτηρίζει επικίνδυνους τρομοκράτες και εγκληματίες ανθρώπους που η κυβέρνησή του, τους έχει φτάσει σε αυτό το σημείο. Η επανάσταση όμως (όχι της 21ης απριλίου φυσικά) δεν προβλέπεται από το νόμο κ. Υπουργέ της μειοψηφίας. Ο επαναστάτης δεν είναι εγκληματίας. Και φυσικά όταν το πράγμα πάει

Η τύφλωση της δικαιοσύνης

Πάντα αναρωτιόμουνα για τον τρόπο που δρα ένας εισαγγελέας. Σε μια κοινωνία σας αυτή, γεμάτη διαπλοκή και ανομία, πως μπορεί να λειτουργεί ένας εισαγγελέας προς το κοινό όφελος; Είναι η “τσιμπίδα” της δικαιοσύνης σε θέση να διαχωρίσει τους ενεργούς πολίτες από τους απατεώνες; Είναι σε θέση να δρα με ηθική που εμπνέει στους πολίτες την νομιμότητα; Αναρωτιέμαι γιατί είναι πολλές οι περιπτώσεις “ευαίσθητων” πολιτών, που παρασύρουν τους εισαγγελείς να ταλαιπωρούν πολίτες χωρίς λόγο, για να εξυπηρετήσουν οι πρώτοι τους δόλιους σκοπούς τους. Δεδομένης της κρίσης, ο πάσχων αυτής μπορεί εύκολα να δρα υπό την απειλή μιας μήνυσης. Τα πράγματα αποκτούν μεγαλύτερες διαστάσεις όταν εμπλέκονται συγκρουόμενα συμφέροντα. Από αυτό το σημείο ξεκινά ο κάθε μικρός ή μεγάλος απατεώνας να χρησιμοποιεί τη δικαιοσύνη προς όφελός του. Σε μία αγορά που το αγοραστικό κοινό μειώνεται, κάποιοι προσπαθούν να εξοντώσουν τους ανταγωνιστές τους, στρέφοντας την δικαιοσύνη εναντίων τους. Ακόμα και αν δεν καταδ

Πόσο κοστολογείται μια ανθρώπινη ζωή

Αναρωτιέμαι αν είναι ρομαντική μια άποψη που προφυλάσσει από την απώλεια μια ανθρώπινη ζωή, εις αντάλλαγμα της “ανάπτυξης”. Το φυσικό περιβάλλον, (μέρος του οποίου είμαστε και εμείς) υποβαθμίζεται συνεχώς, διευρύνοντας τα όρια ανοχής της ρύπανσης. Το έδαφος, το υπέδαφος, τα νερά, η ατμόσφαιρα, η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, η ραδιενέργεια, όλων των ειδών τα όρια, έχουν ξεπεραστεί. Όχι μόνο η υγεία, αλλά η επιβίωση πλέον δεν είναι αρκετή για να επιτρέψει κάμψη στους δείκτες ανάπτυξης. Φυσικά η κουβέντα αυτή έχει νόημα για τις “προηγμένες” χώρες. Δεν είναι δυνατόν να γίνει περιορισμός τις σπατάλης ενέργειας στο Las Vegas κι ας μην έχουν πρόσβαση στην ενέργεια οι άνθρωποι του 3ου κόσμου. Φυσικά είναι πλέον ευαισθητοποιημένοι οι νέοι άνθρωποι στις χώρες αυτές. Πετάνε στα σκουπίδια τις παλιές τεχνολογίες, για να αποκτήσουν άλλες, φιλικότερες στο περιβάλλον! Οι προηγμένες χώρες ταράζουν στα πρόστιμα τις φτωχές χώρες, αφού πρώτα τους έχουν πουλήσει τις ξεπερασμένες τεχνολογίες, για τους

Στρωμένο χαλί

“ Έστρωσε το χαλί” ο ευτραφής πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέου, με την περιβόητη δήλωση “μαζί τα φάγαμε”, σε κάτι γιάπηδες, κυβερνοχασάπιδες τύπου economist, που μετέφεραν αμέσως τα δάνεια - χρέη των τραπεζών στους πολίτες. Όπως δε μας είπε ποτέ ο Πάγκαλος πως τεκμηριώνει μια άποψη- μομφή για όλους τους Έλληνες, έτσι δε μας τεκμηρίωσαν και οι οικονομικοί “φωστήρες” πώς υπολόγισαν (εκτός από μια απλή διαίρεση) πως χρωστά κανείς χωρίς να δανειστεί. Όπως δεν έφαγε κανείς πέραν των κυβερνώντων, έτσι ακριβώς και δεν δανείστηκε κανείς. Υποθέτω πως θα καταλάβαινε κάποιος ότι έφαγε 21.657 ευρώ ή πόσο μάλλον ότι τα δανείστηκε. Η αθλιότητα όμως τέτοιου τύπου ατόμων, τους επιτρέπει να μεταφέρουν τις ευθύνες τους στο σύνολο και να παρουσιάζουν δολίως σαν οφειλέτες τους πολίτες αντί των τραπεζών αντίστοιχα Δε ξέρω αν αυτός είναι ο νέος εκσυγχρονιστικός τρόπος της ευρωζώνης που μας φόρτωσε ο Σημίτης. Ξέρω ότι το γελοίο αυτό πείραμα της ΟΝΕ πρέπει να τελειώνει πριν εξολοθρεύσε

δυο αιώνες ελλήνων πολιτικών

Όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερο την εποχή της κρίσης, έρχονται στιχάκια του Πανούση στο μυαλό μου. Τελικά δεν ήταν και τόσο τσαρλατάνος ο καλλιτέχνης αυτός. Μέσα από τα πολλά λόγια, τα εύθυμα, τα πένθιμα, μπορεί να δει κανείς αν θέλει μια πολιτική σκέψη δίκαιη, περισσότερο “δημοκρατική” από αυτές των πολιτικών ηγετών μας. Εχτές το βράδυ άκουσα τον ίδιο καλλιτέχνη, στο 3ο πρόγραμμα της ελληνικής ραδιοφωνίας, να διαβάζει αποσπάσματα των απομνημονευμάτων του Μακρυγιάννη. Μου φάνηκε ότι τα έγραψε τώρα στις μέρες μας. Ότι μιλούσε για τον Παπανδρέου, τον Καραμανλή, την τριανδρία των τροϊκανών, τους τραγικούς νομοθέτες του σήμερα. Διαχρονικά τα θέματα της διαφθοράς, της διαπλοκής, του φασισμού, της βίας, της υπονόμευσης... Δυο αιώνες κοντά και τα ελαττώματα των πολιτικών μένουν τα ίδια. Ιδιοτέλεια. Στην Ελλάδα μάλλον οι ξενόφερτοι ή ξενοθρεμένοι ηγέτες ήταν πεπεισμένοι πως δεν αξίζει να προοδεύει μια κοινωνία. Δεν αξίζει να γίνουν υποδομές που να εκπολιτίσουν τα παιδιά τους. Δεν α

Βοήθεια η ΝΔ κάνει λιτές δηλώσεις

Παθαίνω κρίση, παθαίνω κρίση έχουμε πρωθυπουργό τον πρώην γκόμενο της Βίσση! Καλύτερα να βάζανε ατάκες απο τα στρουμφάκια, παρά να κάνουν λιτές διλώσεις. «Ο κ. Τσίπρας βλέποντας την πραγματικότητα να κάνει όλο και πιο προφανείς τις ανοησίες που λέει, προσπαθεί ο ίδιος να τις καλύψει με μεγαλύτερες». Συγνώμη αλλά ένα ολόκληρο επιτελείο του Σαμαρά αυτό βρήκε να συντάξει; Είναι ελληνικά αυτά; Είναι επίπεδο αυτό; Ας έλεγαν καλύτερα Αλέξη αμα λές τέτοια θα το πώ στην κυρία (Μέρκελ)! και ένα εθνικοπατριωτικό ποιματάκι ένεκα των ημερών Ως πότε βρε γομάρια θα τρώτε τα λεφτά μονάχοι σα τομάρια κι ας είναι δανικά Σπηλιές να κατοικειτε να τρώγετε σκατά να πα να γ.....τε λαμόγια του κερατά (δε ξέρετε και Ελληνικά) Στο Boston Αντωνάκη σας μάθανε τέτοιο πολιτικό λόγο; ΟΥΣΤ

Συντάκτες ιστολογίου

Η φωτογραφία μου
Nikos Koroneos
Inpired by arts, i try to feel and capture the mood of the moment everyway i can.

Αρχειοθήκη αναρτήσεων