Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Η τύφλωση της δικαιοσύνης

Πάντα αναρωτιόμουνα για τον τρόπο που δρα ένας εισαγγελέας.
Σε μια κοινωνία σας αυτή, γεμάτη διαπλοκή και ανομία, πως μπορεί να λειτουργεί ένας εισαγγελέας προς το κοινό όφελος; Είναι η “τσιμπίδα” της δικαιοσύνης σε θέση να διαχωρίσει τους ενεργούς πολίτες από τους απατεώνες; Είναι σε θέση να δρα με ηθική που εμπνέει στους πολίτες την νομιμότητα;
Αναρωτιέμαι γιατί είναι πολλές οι περιπτώσεις “ευαίσθητων” πολιτών, που παρασύρουν τους εισαγγελείς να ταλαιπωρούν πολίτες χωρίς λόγο, για να εξυπηρετήσουν οι πρώτοι τους δόλιους σκοπούς τους.

Δεδομένης της κρίσης, ο πάσχων αυτής μπορεί εύκολα να δρα υπό την απειλή μιας μήνυσης. Τα πράγματα αποκτούν μεγαλύτερες διαστάσεις όταν εμπλέκονται συγκρουόμενα συμφέροντα. Από αυτό το σημείο ξεκινά ο κάθε μικρός ή μεγάλος απατεώνας να χρησιμοποιεί τη δικαιοσύνη προς όφελός του. Σε μία αγορά που το αγοραστικό κοινό μειώνεται, κάποιοι προσπαθούν να εξοντώσουν τους ανταγωνιστές τους, στρέφοντας την δικαιοσύνη εναντίων τους. Ακόμα και αν δεν καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, η ζημιά που θα προκαλέσει προσωπικά ή στην επιχείρησή του μια καταγγελία είναι πολλές φορές αρκετή. Είναι όμως αρκετή μια αθωωτική δικαστική απόφαση;

Πρόσφατα άκουσα μια ιστορία μιας μαίας στη Θεσσαλονίκη, που έκανε μήνυση σε 70 άτομα που γέννησαν στο σπίτι τους, για μόλυνση του περιβάλλοντος! Δεν είναι τουλάχιστον προφανές σε αυτή την περίπτωση, ότι η μαία στρέφει την δικαιοσύνη εναντίων πολιτών για να ευνοηθεί η ίδια (ή τα συμφέροντα που εξυπηρετεί) επαγγελματικά; Άραγε θα αποζημιώσει κανείς όλα αυτά τα άτομα που σέρνονται στα δικαστήρια, επειδή έγιναν γονείς; Άραγε θα αποτελεί φόβητρο για όσους θα ήθελαν να γεννήσουν στο σπίτι η υπόθεση αυτή; (αναγκαστικά παίρνει διαστάσεις μια υπόθεση που αφορά 70 άτομα). Αυτό είναι ένα μικρό χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Πόσοι “δημοσιογράφοι” εκβίαζαν με διαπόμπευση επιχειρηματίες και πολιτικούς (ένοχους ή μη) για να εξαγοράζουν οι δεύτεροι τη σιωπή τους; Πόσοι επίορκοι: εφοριακοί, δημοτικοί υπάλληλοι; Μέσα σε όλο αυτό το “σαφάρι” με όπλο τον νόμο, ο εισαγγελέας τι κάνει; Πως ο άνθρωπος αυτός, που δεν έχει μεζούρα* ή καψούρα*, μπορεί να είναι δίκαιος; Πολλές φορές αναρωτιέμαι βλέποντας εξόφθαλμα παράνομες ενέργειες, “μα που είναι ο εισαγγελέας”; Όμως σε μια ψύχραιμη ανάλυση, τη λύση δε μπορεί να τη δώσει ούτε ο Judge dread.

Σε μια χρεοκοπημένη κοινωνία πια, που αξίες και ιδανικά δεν υπάρχουν (δε ξέρω να υπήρξαν ποτέ), που η “πρόοδος” εξαρτάται από την εξουσία και τη βία, όπου ο κάθε εγκληματίας μπορεί να γίνει βουλευτής και το αντίστροφο, ίσως τελικά η δικαιοσύνη να μην είναι τυφλή όπως λένε. Ίσως να μην την έχουν στραβώσει κάποιοι για να μη βλέπει τις παρανομίες τους. Ίσως απλά να κλείνει τα μάτια της για να μη βλέπει τα χάλια μας.




Δεν υπάρχουν σχόλια: