Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Οι διασώστες!!! (χαχαχα)

   Στην ύστατη στιγμή της χρεοκοπίας λόγω των δαφνοστεφανομένων επιλογών του κ. Σημίτη και των μεταφυσικών προσπαθειών του κ. Καραμανλή, πιάνουμε ξανά το μολυβενιο σωσίβιο που μας πετάνε οι Ευρωπαίοι φίλοι μας. Οι υπερφορτισμένοι διασώστες παίζουν με την Ελλάδα. Δείχνουν το σκληρό πρόσωπο των κεφαλαιοκρατών στους εργαζομένους και φυσικά ετοιμάζουν την εισβολή σε όλους τους πλουτοπαραγωγικούς τομείς της χώρας. Το ελληνικό κράτος έχει γίνει ένα φερέφωνο της κομισιόν, που φυσικά έχει δύο μέτρα και δυο σταθμά. Αυτό που δε μπορώ να καταλάβω είναι πώς βοηθάς μια οικονομία αφαιρώντας της τους πόρους. Και αυτό δεν αφορά όλους τους Ευρωπαίους άλλα εμάς τους ελληναράδες. Επί σειρά ετών δανειζόμασταν για να εξοπλιστούμε από τους Γερμανούς, τους Γάλλους, τους Αμερικάνους... Μετά πουλήσαμε τον ΟΤΕ, τα λιμάνια, την αεροπλοΐα, μετοχοποιήσαμε τη ΔΕΗ, το νερό, το αέριο... Τόσο μεγαλόψυχοι ή φιλέλληνες ήταν αυτοί που αγόρασαν;
   Δε παρατηρεί κάνεις ότι μας έχουνε πάρει τα βρακιά; Δεν παρατηρεί κανείς ότι οι Ευρωπαίοι φίλοι μας, υποδεικνύουν στην Ελλάδα τρόπους που την διατηρούν πελάτη των ισχυρών; Ποιο το όφελος κύριε Σημίτη την χώρας στην ΟΝΕ; Που κρυφτήκατε τώρα που ήρθε η ώρα των καρπών των επιλογών σας; Που κρύφτηκε ο κ. Καραμανλής, ο τόσο περήφανος για τους Ολυμπιακούς αγώνες; Που κρύφτηκαν όλα αυτά τα ζώα που οδήγησαν προς όφελός τους την οικονομία της χώρας στο κραχ;  
   Το μόνο που μπορεί να αλλάξει το μέλλον της ξεπουλημένης αυτής χώρας είναι η έξοδος από την Ε.Ε αφού και ιστορικά πλέον αποδείχτηκε φούσκα και η επιστροφή σε ένα νόμισμα με εθνική ταυτότητα. Όπως ακριβός ορίζει φόρους για τους εργαζομένους ο πρωθυπουργός να ορίσει φόρους και πρός τους “ξένους επενδυτές”. Γιατί δεν είναι δυνατό να παραδίδουμε άνευ όρων την αγορά στα τραστ και μετά να ζητάμε απο τους πολίτες να στηρίξουν την οικονομία. Το τραστ πουλάει στην Ελλάδα εισαγόμενα προϊόντα αποπληρώνοντας τους εργαζομένους που απασχολεί με χρήμα από την ελληνική αγορά. Συνεπώς το κέρδος τους είναι χρήμα που φεύγει σταθερά από τη χώρα, την ώρα που οι τοπικές παραγωγικές δυνάμεις καλούνται να συμπιέσουν προς τα κάτω τις τιμές των προϊόντων που διαθέτουν! Εγώ δέχομαι να αγοράσω τη Mercedes 100000€ αλλά το καρπούζι για τους Ευρωπαίους να κοστίζει 100€ και μη σώσει να φάει ποτέ του ο καριόλης. Εγώ δέχομαι να πληρώνω 100€ τα πάνινα σταράκια, αλλά ο ΦΠΑ για τους αλλοδαπούς στη χώρα να γίνει 30% και για τους έλληνες 0%. Εγώ δέχομαι να τραβιέμαι στο ΙΚΑ 3 μήνες για να βρω ραντεβού, αλλά ο αλλοδαπός που σπάει τα μούτρα του σουρωμένος στη Μύκονο να πληρώνει τους γιατρούς. Δεν είναι ξενοφοβία αυτό. Είναι πιστή εφαρμογή του νόμου της προσφοράς και της ζήτησης .Αλλιώς να δούμε άλλα συστήματα διακυβέρνησης γιατί αυτό του κοινοβουλευτισμού δε μας κάθεται.
Και μια που το ΄ξεφτίλισα με τον λαϊκισμό δείτε και το λίνκ
http://video.google.com/videoplay?docid=-7671298400447638082#docid=4573704334162675487
ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ ΛΙΝ ΠΑΝΤΟΥ!! Καντε κάτι μπας και πέσει η τιμή της nestle frape και πέσει η ακροαματικότιτα του ΑΝΤ1 η μύτη του Πάγκαλου κτλ κτλ

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Το δράμα της Ελληνικής οικονομίας

Το δράμα της Ελληνικής οικονομίας ξεκινά στη χούντα.
Εκεί χάνεται η μοναδική ευκαιρία της χώρας να πατήσει στα πόδια της. Πάλι η κατάρα των “φιλελλήνων” πέφτει ξανά στα κεφάλια μας και δια των προβοκατόρων του '67, η χώρα υπερχρεώνεται. Οι συνταγματάρχες χρηματοδοτούν αφειδώς ποικίλες οικονομικές δραστηριότητες προκειμένου να εξασφαλιστούν ξένες συνήθως επενδύσεις. Καθιερώνουν ένα διεφθαρμένο μοντέλο εξουσιαστικών οικονομικών σχέσεων. Τεράστιες δαπάνες σε εξοπλισμούς, μείωση του τουριστικού και μεταναστευτικού συναλλάγματος, μείωση των δημόσιων επενδύσεων είναι τα απανωτά χτυπήματα που φέρνουν στην Ελλάδα διψήφιο πληθωρισμό και οξεία δημοσιονομικά προβλήματα.
Στο κατώφλι του '80 οι “προβληματικές”, όπως ονομάστηκαν οι πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις που είχαν περιέλθει στον έλεγχο του κράτους, βουλιάζουν την προοπτική της οικονομικής εξυγίανσης, ενώ τα δάνεια από το εξωτερικό υπονομεύουν κάθε οικονομικό σχεδιασμό. Το '85 ακολουθεί η λιτότητα που θα μείωνε τα τεράστια ελλείμματα. Αποθαρρύνονται οι εισαγωγές, αρχίζει ο δανεισμός από την ΕΟΚ _κάτι που συνεχίζετε ακόμα.
Οι αναγκαίες “σοσιαλιστικές” παροχές σε συντάξεις και οι αλλαγές στη δημόσια υγεία με το ΕΣΥ, υπήρξαν δυστυχώς άγουρος καρπός για την ελληνική κοινωνία που προστίθεται στα συσσωρευμένα οικονομικά προβλήματα. Μέχρι και σήμερα οι πειραματισμοί του ΠΑΣΟΚ στην οικονομική πολιτική, αλλά και η αποτυχημένη προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας οδήγησαν σε πληθωρισμό και αύξηση των ελλειμμάτων. Από το αδιέξοδο επιχειρεί σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος (πλην της αριστεράς που λέει πάντα όχι σε όλα) να βγει με την νομισματική ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του Ευρώ. Δυστυχώς η Ελλάδα βιάζεται ξανά. Η ελληνική κοινωνία μέσα στην γενικότερη αστάθεια κλονίζεται περισσότερο αποδεικνύοντας πως είναι ανέτοιμη για τέτοιου είδους αλλαγές. Μέσα σε αυτό το κλίμα πανικού για τις παραγωγικές δυνάμεις, που βλέπουν τους νόμους να αλλάζουν συνεχώς, τις κυβερνήσεις να μη μπορούν να εφαρμόσουν οικονομική πολιτική και την αγοραστική ικανότητα των Ελλήνων να βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, έρχεται και το τελειωτικό τριπλό χτύπημα. Σύσσωμος ξανά ο πολιτικός κόσμος (πλην της αριστεράς που λέει πάντα όχι σε όλα) αποφασίζει να κάνει Ολυμπιακούς αγώνες, να πουλήσει τον ΟΤΕ και την Ολυμπιακή (αφού πρώτα αποζημιώσει τους υπαλλήλους) και προτρέπει τους πολίτες να “επενδύσουν” στο χρηματιστήριο. Το δημόσιο αποδέχεται το ρόλο του ανίκανου αφεντικού και μέσα από σωρεία σκανδάλων, αποκλείει τον εαυτό του από την κερδοφορία των δημοσίων επιχειρήσεων, βασίζοντας την “χρηματοδότησή” του στους φόρους.
Το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής: Σε ένα κράτος που έχει διεθνή φήμη για τη διαφθορά του, που έχει συνεχώς μεταβαλλόμενη φορολογική πολιτική, που το δημοσιονομικό του έλλειμμα είναι δυσανάλογα μεγάλο, που η παραγωγικότητα είναι στα χαμηλότερα επίπεδα και το κόστος διαβίωσης από τα υψηλότερα, ποιος νοήμων και σώφρων θέλει να επενδύσει; Και δε μιλώ για μεγαλοεπιχειρηματίες. Μιλώ για απλούς ανθρώπους. Ποιος θα βάλει τα λεφτά του σε αυτή τη “στημένη ρουλέτα” που λέγεται Ελληνική αγορά; Κίνητρα πρέπει να δοθούν αρχικά στους Έλληνες. Εάν αντιληφθεί ποτέ η ελληνική ηγεσία την αναγκαιότητα των μικρών επιχειρήσεων και την τόνωση της παραγωγής, τότε ίσως αλλάξει το τραγικό τοπίο της οικονομίας. Δεν είναι δυνατόν, με καμία θεωρία, να υπάρξει πρόοδος χωρίς παραγωγή. Εάν η Ευρώπη μας “υπνωτίζει” σε ρυθμούς που δε μας βοηθούν ίσως θα έπρεπε να σκεφτούμε επιτέλους την αυτάρκεια και όχι την εξάρτησή μας. Δεν υπάρχουν σωτήρες, πρέπει να σωθούμε μόνοι μας “πατριώτες”