Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Εκλογολαγνία

Πάει και αυτή η προεκλογική περίοδος. Τώρα πώς θα διαφωνούμε με τον μπατζανάκη μας; Πώς θα ανοίγουμε δημοσίως πολιτικές κουβέντες στο λεωφορείο με αφορμή την αφίσα του υποψηφίου; Πώς θα αντέξουμε τη μοναξιά, χωρίς τα ελπιδοφόρα sms, τους πολύχρωμους μπλε και πράσινους φακέλους; Πώς θα αντέξουμε τις “άδειες” σελίδες των εντύπων, τις τηλεοπτικές εκπομπές χωρίς τις φάτσες αυτών που “ξέρουν” και “θέλουν” το καλό μας; Και όσο σκέφτομαι οτι η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος έμεινε ασυγκίνητη από τη μεγαλειώδη αυτή κομματική φιέστα, με πιάνει απελπισία. Θέλω εκλογές! Πολλές εκλογές!! Έτσι για να νομίζω πως και οι πολιτευτές μάχονται για την επιβίωσή τους. Να μη νοιώθω τόσο μόνος αντίκρυ στην καταθλιπτική μοίρα που μου προετοιμάζουν. Να νοιώθω οτι έστω και για λίγο, προσπαθούν και αγωνιούν για κάτι και αυτοί. Ζήτω οι εκλογές! Ζήτω οι πληρεξούσιοι του λαού! Ζήτω οι κληρονόμοι του πλούτου του λαού! Ζήτω οι αθάνατοι έμποροι ελπίδων! Ζήτω το ανεκτίμητο υπαρξιακό άλλοθι που μας χορηγούν μεγαλόψυχα οι υπερφορτισμένοι εξουσιαστές μας.

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

κεριά που σβήνουν

Μαύρο, φλας, φλας, ήχος, φλας, ζάλη, λευκό, πόνος - πόνος – πόνος – πόνος, υπομονή, υποχρέωση, καταναγκασμός, απόγνωση, κρύο – κρύο, νερό – νερό, πετσέτα.... Ζόμπι ξύπνησε, μιαμ μιαμ, κακα, ντου ντου, παύσης.... ... Γρήγορα στρες, ντου ντου, κόρνα κόρνα, γύρω γύρω γύρω γύρω, σκάλες κλειδιά, πόνος πόνος, νερό, μιαμ μιαμ, παύσης, μαύρο... Ζόμπι κοιμήθηκε. Πότε πέρασε η ώρα, νύχτωσε, πάει και αυτή η μέρα. Πάει και αυτή ημέρα; Πάει και η μέρα και η νύχτα και οι μήνες και τα χρόνια!

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

Φόβος

Η αρχαιότερη μέθοδος πειθούς εξακολουθεί να κρατά την πρωτιά. Δεν υπάρχει θέαμα, ανάγνωσμα ή άκουσμα που να μη περιέχει το ‘‘μαγικό‘‘ συστατικό. Αν σε φοβίσει κάτι θα δεχτείς και το μήνυμά του. Παθητικά, ενεργητικά, συνειδητά ή ασυνείδητα, το στοιχείο του φόβου δρα με τρόπο μοναδικό. Ο εκφοβισμός προκαλεί αμυντική στάση στο ‘‘θύμα‘‘ που συγκεντρώνεται και ξαφνιάζεται. Έτσι η ‘‘υποχρεωτική‘‘ απόσπαση της προσοχής αποτελεί ισχυρό μέσο για όσους θέλουν να εισβάλουν στην αντίληψη του νου.
Η χρόνια χρήση του πομπού φόβου, όπως και η χρόνια λήψη αντίστοιχα, έχει μεταλλάξει τα όρια της φαντασίας και της ανοχής του σύγχρονου ατόμου. Αν αναλογιστεί κανείς τον εκφοβισμό σε όλες του τις εκφάνσεις, θα οδηγηθεί στο ασφαλές συμπέρασμα, ότι η συμπεριφορά του σύγχρονου ανθρώπου καθορίζεται περισσότερο απο τα πράγματα που φοβάται και θέλει να αποφύγει παρά απο αυτά που αγαπά και θέλει να πετύχει!
Σίγουρα η διαφορετικότητα της ψυχολογικής κατάστασης των ανθρώπων δεν επιτρέπει νόρμες που ορίζουν τους φόβους σε φυσικούς ή υπερβολικούς. Είναι όμως σκόπιμο το κάθε άτομο να τείνει στην αιτιολόγηση των φόβων του, αφενός για να τους ξεπεράσει και αφετέρου για να πλησιάσει τους προσωπικούς του στόχους.
Αναλογιζόμενος λοιπόν τα πεδία του φόβου που δημιουργούνται στον ψυχισμό μας, καταλήγω στο οτι η ζωή, ο θάνατος, ο έρωτας, η αγάπη, η εργασία, η επικοινωνία, η τέχνη, η φιλοσοφία... ότι αφορά τη σκέψη που γίνεται πράξη εν τέλη συμβαίνει καλύτερα όσο λιγότερο φοβισμένοι είμαστε.
(Καλά θα πει κανείς, ο έρωτας και η αγάπη είναι σκέψη; Η σκέψη είναι το καπάκι τις ψυχής. Αυτή το ανοίγει και αυτή το κλείνει).
Αυτό λοιπόν που άλλοτε φωλιάζει στη λογική άλλοτε στο συναίσθημα κι άλλοτε ανάμεσα, δεν είναι άλλο από μια πιθανότητα. Ας αποφασίσουμε λοιπόν πως πάντα υπάρχει μια πιθανότητα για να συμβεί οτιδήποτε κι ας πράξουμε σύμφωνα με το ‘‘θέλω‘‘ και όχι το ‘‘δε θέλω‘‘!

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Καπνίζω και μαρσάρω ( όσο με παίρνει ακόμα)

Ξημερώνει. Λευκό, λευκό γαμ... νερό, καφέ, ασε δε προλαβαίνω, τσιγάρο, τι γίνεται στον κόσμο, κουνήσου ρεεεε, μερα – καλημέρα – καλημέρα καλή βδομάδα τι κάνεις αφεντικό; Θρύψαλα.
Μια ασυνάρτητη κατακερματισμένη συνειδητότητα. Μιά ένωση πολυπαραγωντική εντός ενός ατόμου εξαρτημένου και δειλού.
Ο μέσος Έλληνας. Ακόρεστες πλασματικές ανάγκες, ανεδαφικές προσδοκίες, περιορισμένη αποτελεσματικότητα και θεώρηση του κόσμου αφ υψηλού.
Τσιγάρο και γκάζι.
Να ξεπεράσω γρήγορα... την καθημερινότητα.
Πώς πάει κανείς πιο γρήγορα αν δεν έχει που να πάει;
Εντάξει δε θα το πω ούτε τις μαμάς τι κάνεις στο δωμάτιο όταν λείπουν όλοι, ούτε στο αφεντικό όταν δεν είναι στο γραφείο.
Δε θα σε προδώσω. Θέλω μόνο να μου πεις τι περιμένεις. Πες μου το και ας μη το ακούσω.
Πες μου το κι ας το ξέρεις μόνο εσύ.
Μόνο πες το.
Τί περιμένεις; Αν δε τελειώσουν τα τσιγάρα και η βενζίνη πρώτα, θα τελειώσεις εσύ περιμένοντας.

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Ότι κάνετε μόνοι σας και με δική σας ευθύνη

Όσο κι αν προσπαθεί κανείς να βοηθήσει, έστω και δια της σιωπής, το κυβερνητικό έργο πέφτει επάνω στις αντιφάσεις του ιδίου του πρωθυπουργού. Το μήνυμα είναι σαφές. Θα δώσετε ότι έχετε, δε θα πάρετε τίποτα πίσω εκτός από την προσδοκία της βελτίωσης της ζωής σας. Ένα εξίσου ασαφές μήνυμα, στην ίδια λογική με το περίφημο σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Όσοι ζουν εκτός Ελλάδος έχουν σίγουρα λόγο να γελούν με την Ελλάδα. Όσοι ζουν όμως εδώ πρέπει τάχιστα να αντιληφθούν ότι μπήκε ο λύκος στο μαντρί και να αντιδράσουν σε αυτό τον επικίνδυνο πολιτικό, που λέει ψέμματα και με χαρακτηριστική ευκολία καταστρέφει στο όνομα αφηρημένων ευνοιών τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Παρέδωσε ύποπτα πλέον αμαχητί τη χώρα στον κατεξοχήν αντιλαϊκό μηχανισμό και ζητά τώρα από τους πολίτες να βγάλουν τη χώρα από το τέλμα μόνοι. Κομπάζει για τα κατορθώματα του κόμματός του αναφερόμενος ακόμα και στην πτώση της χούντας, την ώρα που οι “μέντορες” της τρόικας παρομοιάζουν ανατριχιαστικά την επέμβασή τους με αυτή του ασθενούς και του ιατρού, ξυπνώντας εφιαλτικές μνήμες σε όλους τους Έλληνες, από την επταετία. Χαρακτηρίζει σαν δημοψήφισμα της εκλογές του Νοέμβρη, υπέρ ή κατά των μεταρρυθμίσεων, για μια κατά τα άλλα ανεξάρτητη αυτοδιοίκηση απο τα κόμματα. Αυτό πια δεν είναι κόμμα. Είναι εταιρία περιορισμένης ευθύνης. ΠΑΣΟΚ ΕΠΕ. Οι μάσκες έπεσαν και το πρόσωπο των λαοπλάνων ξαναφάνηκε. Το κράτος εδραίωσε ένα τυραννικό καθεστώς που πρέπει να ανατραπεί. Η οικονομική κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη και τα κόμματα που καταχράστηκαν τα χρήματα του λαού πρέπει να πληρώσουν. Δεν έχει νόημα αν ονομάσει κανείς προδότες, κλέφτες ή οτιδήποτε άλλο τους βουλευτές και να συνεχίσει. Δεν έχει νόημα να κάνει και ο ίδιος ο πολίτης ότι κάνουν οι εξουσιαστές του. Αντίδραση είναι πλέον μόνο η αλληλεγγύη και η αυτοδιάθεση. Ο σώζων εαυτό που λένε και οι γραφές. Υπάρχει προηγούμενο για τη δράση του ΔΝΤ του ΠΑΣΟΚ της ΝΔ κτλ. Ξέρουμε πια. Πίστωση χρόνου σε αυτές τις δυνάμεις σημαίνει από εδώ και μπρος αυτοκτονία ή όπως λένε σε καιρό πολέμου εσχάτη προδοσία και δεν υπερβάλλω.

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

5 was fine

16 χρόνια μετά, καλύτερη ομάδα μπάσκετ στον κόσμο είναι η Αμερική. Πράγματι οι “νέοι” του NBA, επανέφεραν στην κορυφή την ”dream team” αποκαλύπτοντας σε όλο τον κόσμο τον Durant, πρώτο σκόρερ του NBA και του παγκοσμίου πρωταθλήματος της FIBA.
Οι διοργανωτές όμως πρέπει να θυμούνται πως μια κακή έδρα που αποδοκιμάζει την βράβευση της καλύτερης ομάδας του κόσμου, δε σέβεται παίκτες 86 εκατομμυρίων δολαρίων που τιμούν το παρκέ τους, δε θα έπρεπε να έχει αναλάβει μια τέτοια διοργάνωση. Η Τουρκία απέδειξε οτι δε μπορεί να είναι φιλόξενος οικοδεσπότης. Απέδειξε πως δέ γνωρίζει το νόημα του αθλητισμού και απογοήτευσε τους φίλους του αθλήματος.
Η ομάδα τους έφτασε στο ασημένιο μετάλλιο άδικα αφού η διαιτησία και οι απαράδεκτες συνθήκες στο γήπεδο επέβαλαν στους ικανότερους αντιπάλους την ήττα. Κρίμα γιατί οι ομάδες ήταν πολύ καλές. Η Τουρκία αγωνιστικά θα έπρεπε να είναι 4η ή 5η και να γνωρίζει οτι όλος ο κόσμος δεν έβλεπε στην απονομή τον Γκιούλ και τον Ερντογάν (που χώθηκαν και αυτοί για να καπηλεύσουν τη δόξα των αθλητών) αλλά τον Durant και τον Κλέιζα. Ο Τurkoglu επέλεξε το ξύλο απο το μπάσκετ γνωρίζοντας την ανοχή των διαιτητών και δε καταλαβαίνω με ποια κριτήρια οι ειδικοί της fiba τον έβαλαν στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης. Παρά τις αντιξοότητες είδαμε πολλούς superstars και καλά ματς. Κατα την γνώμη μου οι καλύτεροι παίκτες του τουρνουά ήταν οι Durant, Scola και Kleiza. C u @ Olympics!

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Άδικα εκτός η ομάδα του Ιβκοβιτσ

Μόλις κατάφερα να φτάσω με σουτ την πορτοκαλί μπάλα στο καλάθι του κατηφορικού γηπέδου του 12 θέσιου δημοτικού σχολείου Αγίου Παύλου, έχασα το ενδιαφέρον μου για οτιδήποτε άλλο. Όλα για μένα ήταν χαμένος χρόνος μέχρι να βγώ για μπάσκετ. 15 χρόνια μετά, χαρίζω τη μπάλα μου και αγοράζω τα πρώτα μη μπασκετικά παπούτσια. Ο πρόλογος αφορά την αγάπη μου για το άθλημα. Έπαιξα πολύ, πόνεσα πολύ, ίδρωσα πάρα πάρα πολύ και τελικά έγινα elegant θεατής. Το λατρεύω το άθλημα. Όταν όμως το άθλημα ξεφτιλίζετε, λυπάμαι. Μιά ματσάρα, λοιπόν και μια ξεφτίλα είναι η γνώμη μου για τους αγώνες της 11ης Σεμπτεβρίου του '10 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Μιά ματσάρα με τους λιθουανούς να χάνουν αξιοπρεπώς απο τους ΝΒΑers, και μιά διακωμώδηση του αθλήματος στην 4η περίοδο στον αγώνα Σερβίας Τουρκίας. Ένα αντιαθλητικό φάουλ-φάντασμα, μία γελοία αποχώρηση λόγω τραυματισμού του Asik εν όψη κρίσιμων ελεύθερων βολών και ένα ανύπαρκτο φάουλ υπέρ του Erden, ηταν το δώρο των διαιτητών (5 πόντοι και μιά επίθεση) που πέταξαν έξω τους Σέρβους απο τον τελικό. Φυσικά επειδή γνωρίζω το άθλημα, δε μιλάω για τις φάσεις που “μοιράζει” ο διαιτητής- και της μοίρασε σήμερα 100 τουρκία 0 σερβία. Μιλάω για τις τρείς αυτές φάσεις που αλλάζουν το ρόζ φύλλο. Σίγουρα το γρήγορο αχρείαστο και άστοχο σούτ 3 πόντων του Teodosić, ενώ η ομάδα είναι στο -1 20'' πριν το τέλος και η κακή άμυνα στην τελευταία φάση της Τουρκίας στοίχισε πολύ στους Σέρβους, που μέχρι το τέλος του αγώνα έπαιξαν καλύτερα.

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Οδή στον παπαγάλο ή (έκαστος στο είδος του)

Το μικρό παπαγαλάκι
το εβγάλαν στο κλαράκι
κάτι μέντορες εμπόροι
που είναι αισχροί και λουφαδόροι.
Έμαθε να κελαηδάει
και τους σπόρους να μασάει
έμαθε να λέει ποίημα
για να ρέει και το χρήμα.
Κι όλα δούλευαν ρολόι
κι όλο σήκωνε το μπόι
απ το πράσινο κλαράκι
είχε θεά το κλουβάκι
Έτσι ανέβηκε σκαλάκια
έφυγε κι απ' τα κλαράκια
κι όλα τα άλλα τα πουλάκια
τα έβλεπε σαν μυρμηγκάκια.
Μα δεν έβλεπε που πάει
ότι το παρατραβάει
κι ότι οι πολλές φιγούρες
κακές φέρνουνε σκοτούρες
Ήθελε να γίνει αντάρτης
μα τον πρόδωσε ο χάρτης.
Μια μέρα δίχως νέα
τον περίμεναν λαθραία
κάτι τύποι με στολίδια
και το γέμισαν μολύβια.
Κι έτσι όλες οι κηφήνες
που είναι πίσω απ' τις κουρτίνες
θα τη βγάλουν πάλι λάδι
θα μιλάνε κάθε βράδυ
και θα στέλνουνε στον Άδη
κι όποιον τρώει το σκοτάδι

Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

Δίχως γυρισμό

Όταν σε “γαζώνουν” 3 πληρωμένοι δολοφόνοι σημαίνει ότι ή ο πελάτης που τούς πλήρωσε θέλησε να κάνει επίδειξη και όχι άπλα να σε “βγάλει από τη μέση”ή ότι οι εκτελεστές εκδιωκόντουσαν με μένος για κάτι προσωπικό. Δε θα παραστήσω τον ντετέκτιβ φυσικά, αλλά ο νεκρός δημοσιογράφος δε μου μοιάζει απλό ανυποψίαστο θύμα. Το να είσαι κορυφαίο στέλεχος που έχει συνεργαστεί με μεγάλους ομίλους και τους διασημότερους σκανδαλοθήρες (επώνυμους και ανώνυμους) σημαίνει ότι ξέρεις τι δρόμο τραβάς . Δρόμο δίχως γυρισμό. Ξεκαθάρισμα λογαριασμών θα το ονόμαζαν οι αρχές αν ο μακαρίτης δεν ήταν δημοσιογράφος*.

Τώρα το λένε αλλιώς. Από αυτή την ιστορία όμως πρέπει να βγει συμπέρασμα. Είναι κρίμα ένα δίχρονο παιδάκι να χάσει το νέο πατέρα του και η κοινωνία να μη διδαχτεί από αυτή τη θυσία. Το συμπέρασμα είναι ότι αυτός ο “διάσημος” επιχειρηματικός κόσμος των media είναι ο δολοφόνος. Στοχοποιεί, αφαιρεί ζωές, περιουσίες, υπολήψεις και δικαιώματα. Αφαιρεί την ελπίδα. Δε ξέρω και δε θέλω να ξέρω για ποιας βρωμιάς την συγκάλυψη έμεινε το παιδάκι ορφανό. Θέλω να ξέρω πότε αυτός ο χυδαίος τηλεθεατής θα σβήσει το κουτί που τον γεμίζει απόγνωση και θα βγει έξω να αποδώσει δικαιοσύνη.

*
http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2010/07/blog-post_8911.html
http://viewpress.wordpress.com/2009/01/02/%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%BA/

Παρασκευή, 2 Ιουλίου 2010

Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Επιτέλους βρήκαμε τον ένοχο

Αν νομίσατε οτι οι απανωτές προβοκάτσιες, η θηριώδης συγκάλυψη σκανδάλων και η γιγάντωση του κεφαλαίου είναι η αιτία της χρεοκοπίας της Ελλάδας κάνετε λάθος. Για τη χρεοκοπία φταίει το ΚΚΕ και οι απεργοί που είναι τα υποχείρια του Κομμουνιστικού Κινήματος. Αυτοί η συνωμοσία του Π.Α.Μ.Ε. με παρακλάδια σαν αυτά της ΓΕΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, με τους εργαζομένους (υποχείρια του ΚΚΕ όλοι) γκρεμίζουν την Ελλάδα. Το ΚΚΕ παράνομα και καταχρηστικά τρομοκρατεί την κυβέρνηση επαναφέροντας με ερωτήσεις στη βουλή το θέμα των ομολόγων, των φοροαπαλλαγών: μεγαλοεπιχειρηματιών, μεγαλοεφοπλιστών, μεγαλοεκδοτών, μεγαλοεργολάβων κτλ με αποτέλεσμα ο πρωθυπουργός (φανερά τρομοκρατημένος) και χωρίς τα κέρδη του κράτους από τον τουρισμό, να αναγκάζετε να ζητιανεύει στο Δ.Ν.Τ. δίνοντας όλη τη χώρα αντιπαροχή. Αίσχος!!!!! Πέρα από την πλάκα όμως, ο πραγματικός λόγος που ο κ. Παπανδρέου ξεστόμισε απο το βήμα της βουλής οτι το ΚΚΕ αφαιρεί εθνικό εισόδημα, πετάει το σύνταγμα απο το παράθυρο, δε σέβεται το βιός του λαού, επιδιώκει μείωση μισθού και συντάξεων και το κορυφαίο της άρνησης της ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ, πρέπει να είναι η ηλίαση. Δεν εξηγείτε διαφορετικά. Μια άλλη εξήγηση μπορεί να είναι αυτό που λένε τα παιδάκια προσχολικής ηλικίας όταν τους κάνει η μαμά παρατήρηση. Παράδειγμα “Γιωργάκη μη λές σαχλαμάρες”_ “Εσύ λες σαχλαμάρες μαμά”.

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Το παλιό κόλπο του “διαίρει και βασίλευε”

Αυτές οι απελπιστικές κυβερνήσεις νομοθέτησαν ξανά “κομματιάζοντας” την κοινωνική συνοχή. Ωθούν τους πολίτες σε μια λογική αντικρουόμενων συμφερόντων, προκειμένου να αυξήσουν περισσότερο, τον πλουτισμό μιας ελίτ. Ας δούμε το παράδειγμα του Πειραιά. Μια απεργία με δίκαια αιτήματα, παρουσιάστηκε σαν προσπάθεια αποδόμησης της οικονομίας. Την ώρα που ο τραγικός κ. Λοβέρδος καταργεί με συνοπτικές διαδικασίες τα εργατικά δικαιώματα, την ώρα που ολόκληρη η χώρα έχει βγει στο σφυρί, η ίδια ελίτ επικαλείται εφαρμογή του νόμου. Η εικόνα που θέλει πάση θυσία να πετύχει είναι η εικόνα ενός κακού εργαζόμενου, που δε σέβεται τη δουλειά του. Μας λέει λοιπόν η ελίτ:
-Όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι χαραμοφάηδες!
Προκαλώντας τους ιδιωτικούς υπαλλήλους να πειστούν για την κατάργησή τους.

-Όλοι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι φοροδιαφεύγουν!
Προκαλώντας τους δημοσίους υπαλλήλους να πειστούν ότι θα πληρωθούν από νέους φόρους και περικοπές στους μισθούς.

-Όλες οι δημόσιες υπηρεσίες είναι παθητικές!
Προκαλώντας τους πολίτες να πειστούν για την αναγκαιότητα της πώλησής τους κτλ κτλ

Θα μπορούσα να γράψω πολλές σελίδες με τα επιχειρήματα της προπαγάνδας. Το κακό όμως έγινε. Η χώρα καταστράφηκε. Την ευθύνη δεν την ανέλαβε κανένας. Πώς λοιπόν να ¨καταπιεί” και ο πλέον εύπιστος πολίτης πως η υποταγή του στην ελίτ αυτή θα τον ωφελήσει;

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Καλύτερα (πάρα πολύ) αργά παρά ποτέ.

Τα χρήματα του Δ.Ν.Τ. εισήλθαν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο τραπεζικό σύστημα μέσω του δημοσίου.

Οι φοβερές και τρομερές αλλαγές στο δημόσιο ΔΕΝ έγιναν συντηρώντας το κράτος - “βαρέλι χωρίς πάτο”, που ρίχνουμε όλοι τους κόπους μας μέσα.

Οι αλλαγές του προεδρικού διατάγματος σχετικά με τις απολύσεις και τις αποζημιώσεις αφορούν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ τον ιδιωτικό τομέα, αποκλείοντας έτσι τις παραγωγικές δυνάμεις από την αξιοπρεπή διαβίωση.
Η σειρά των γεγονότων από το 2000 έως τώρα καταδεικνύει ένα πρόστυχο σχέδιο της ελίτ της οικονομικής διαχείρισης, που έβαλε τη χώρα σε μια ένωση που ΠΟΤΕ δε θα μπορούσε να ανταγωνιστεί.
Επιβάρυνε με ΟΛΑ τα μέσα τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις μέχρι την εξόντωσή τούς, ενώ την ίδια στιγμή άδειασαν τα ταμεία του κράτους και χάριζαν χρέη σε κεφαλαιοκράτες οι εθνοπατέρες της εξουσίας.
Μετά από αυτή την αφαίμαξη, με τους πολίτες “ταριχευμένους”, το κράτος φροντίζει τα παιδιά του να ζουν πλουσιοπάροχα διαμορφώνοντας δύο τάξεις.
Τους έχοντες και τους μη έχοντες.
Εξόφθαλμα η χώρα παραδίνεται άνευ όρων στα τράστ που με πολύ λίγα έξοδα μέσω των “επενδύσεων” παίρνουν ΟΛΑ τα κεφάλαια πίσω αφήνοντάς τους Έλληνες υπερχρεωμένους και άνεργους.
Η ατομική αντίδραση των Ελλήνων θα έπρεπε να είναι άμεση όχι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά και στην καταναλωτική συνείδηση, που επιτέλους είναι η ύστατη στιγμή να δημιουργηθεί.

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Μια θάλασσα ζωή

Ακόμα και όταν ξεκινά κανείς με τις καλύτερες προθέσεις για το στόχο του, πρέπει να είναι οπλισμένος με θάρρος και αυτοπειθαρχία.

Είναι αρκετοί οι ύφαλοι που καραδοκούν στην ρότα όπως κι αν τη χαράξει κανείς.
Όσο πλέει το σκαρί μας στο πέλαο, όσο χτυπάει το κύμα την πρύμνη μας, το κουράγιο πάντα θα χρειάζεται και συχνά θα λείπει. Ο κόπος, η αγωνία και η προσπάθεια δε μετρούν.
Δε μετρά και το αποτέλεσμα κάποιες φορές. Πολλά τα παραδείγματα που λίγο πριν τον προορισμό, οι ίδιοι οι καπεταναίοι φουντάρουν το πλοίο και χάνονται στα ρηχά μαζί με πίκρες και όνειρα, απελπισμένοι. Τίποτα δεν αξίζει τίποτα δε μετρά, μάταια όλα, λένε.
Το δύσκολο δεν είναι να αποπλεύσει κάνεις. Το δύσκολο είναι να μη ξεχάσει για πού ξεκίνησε. Το δύσκολο είναι να φτάσει στο λιμάνι και να δέσει .
Όσοι άξιοι ή τυχεροί φτάσουν και πατήσουν την προβλήτα, θα πρέπει να σκεφτούν τι κατάφεραν. Όταν καθαρίσει η καρδιά από το ταξίδι, πρέπει να αναρωτηθούν για ποιο λόγο ξαναμπαρκάρουνε.

Η ψυχή μας δε λέει ποτέ ψέματα άμα τη ρωτάμε. Πριν αφήσουμε πίσω ότι αγαπάμε, τουλάχιστο ας τη ρωτάμε.
-Πάω για λίγα ή πολλά;
-...
-Είναι πολλά τα λίγα ή λίγα τα πολλά;
-...
-Μπορώ χωρίς πολλά;
-...
-Πολεμάω, ματώνω, πεθαίνω... για αυτά;
-...
-Για πολλά ή για λίγα;
-...
-Τη στιγμή που χάνω, τη φέρνουν πίσω τα πολλά ή τα λίγα;
-...
-Μπορούν τυφλοί τεχνοκράτες να με καθοδηγήσουν στη ζωή;
-...
-Το πιστεύω αυτό;
-...
-Πιστεύω;
-...
-Σε τι;
-...
Ας το συζητάμε.

Ο φόβος είναι ο χειρότερος εχθρός. Τυφλώνει. Αλλάζει τη σκέψη. Καταπιέζει. Αποπροσανατολίζει. Απελπίζει. Εξαχρειώνει. Είναι δύσκολο να δαμάσουμε τον φόβο μας. Συχνά πιο εύκολο είναι να δαμάσουμε τους άλλους παρά το φόβο μας. Ασπίδα ενάντια στο φόβο είναι η πειθαρχεία, κράνος η λογική και ξίφος το θάρρος.

Πειθαρχία. Αυτή η λέξη που μπορεί να θλίβει και να πληγώνει, μπορεί και λυτρώνει τελικά.
 Διάβασα κάποτε : “ αν οι ιδέες είναι σαν τα άλογα που καλπάζουν, για να πορευτείς μαζί τους πρέπει να είσαι καβάλα στο άλογο”. Με αυτή λοιπόν την έννοια της πειθαρχίας, σαν συνέπεια στις ιδέες μας που πηγάζουν από τη λογική και το θάρρος να τις στηρίζουμε, βγαίνουμε από τη λήθη της υποταγής και της απελπισίας. Ο άνθρωπος χωρίς ιδέες, είναι καράβι ακυβέρνητο στον ωκεανό.

Φυσικά ως μπούσουλας νοούνται οι ιδέες - προϊόν γνώσης, που εφαρμόζονται με σύνεση. Μακριά από τις ξέρες της ημιμάθειας, τη δίνη των προκαταλήψεων και του φανατισμού τον τυφώνα.
Ίσως τις ξεχνάμε την ξαστεριά, μα στην καταιγίδα τις έχουμε ανάγκη.

Τρίτη, 1 Ιουνίου 2010

Πυρηνική σκακιέρα

Δυστυχώς πίσω από το προφανές αίτιο υπάρχει πάντα ένα κρυφό.

Τα πιόνια (πολίτες) παρασύρονται σε δράσεις παγίδες για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα.
Υπό την σκιά των γεγονότων με την ανθρωπιστική βοήθεια και τους ισραηλινούς κομάντος, στο διεθνές πολιτικό σκηνικό κορυφώνεται ένας “παγκόσμιος ψυχρός πόλεμος” με δριμιά αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων. Ο διεθνολόγος και πρώην ειδικός σύμβουλος για θέματα Ε.Ε. στο ελληνικό ΥΠΕΞ Πέτρος Ζαρούνας, αναλύει τους συσχετισμούς αυτούς και μας βοηθάει να αναπτύξουμε πολιτική σκέψη.

“ Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Τουρκίας, Βραζιλίας και Ιράν αποτελεί σημαντικότατη εξέλιξη με σοβαρές προεκτάσεις, τόσο παγκόσμιες όσο και περιφερειακές. Ταυτόχρονα, αναμένεται να έχει αρνητικότατες επιδράσεις και στο Κυπριακό. Η συμφωνία αυτή, ως γνωστό, έρχεται να τροποποιήσει την αρχική πρόταση της Διεθνούς Επιτροπής για την Ατομική Ενέργεια (ΙΑΕΑ). Η πρόταση εκείνη προνοούσε την παροχή στο Ιράν 120 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου σε επίπεδο 20% σε αντάλλαγμα με τα 1200 κιλά χαμηλά εμπλουτισμένου ουρανίου (3,5%) που αυτό διαθέτει. Εκείνο που αλλάζει είναι η χώρα στην οποία θα γίνει η ανταλλαγή αυτή. Αντί της Γαλλίας, το ρόλο του ενδιάμεσου παίρνει η Τουρκία.

Η συμφωνία αυτή ήρθε την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ είχαν πείσει τα υπόλοιπα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας για ένα νέο ψήφισμα, που θα περιλάμβανε πρόσθετες κυρώσεις σε βάρος του Ιράν. Η αμερικανική αντίδραση ήταν και παραμένει αρνητική, αφού θέτει το θέμα της γενικότερης διακοπής της διαδικασίας εμπλουτισμού από το Ιράν, όπως επίσης και την εξαγωγή ολόκληρης της ποσότητας που παράχθηκε μετά τον Οκτώβριο, όταν είχε γίνει η αρχική συμφωνία Ιράν-ΙΑΕΑ. Κάτι τέτοιο δεν προνοείται ούτε στη συμφωνία των τριών, αλλά ούτε και σε εκείνη του Οκτωβρίου.

Ούτως ή άλλως, το ζητούμενο ήταν να μην έχει το Ιράν στην κατοχή του σημαντικές ποσότητες εμπλουτισμένου ουρανίου, με τις οποίες να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο. Η τουρκική πυρηνική πολιτική κινείται επιδέξια, αποβλέποντας είτε στο να καταστήσει τη Μέση Ανατολή μία περιοχή χωρίς πυρηνικά, με το πάγωμα του ιρανικού προγράμματος και την ταυτόχρονη επιβολή διεθνούς ελέγχου στις πυρηνικές δυνατότητες του Ισραήλ, είτε, εάν αυτό δεν γίνει εφικτό, στη δημιουργία των προϋποθέσεων για να καταστεί η ίδια η Τουρκία πυρηνική δύναμη.

Η τουρκική προσπάθεια για πάγωμα του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος δίδει στην ίδια αυξημένο γόητρο έναντι των τρίτων, είτε αυτοί είναι οι Ευρωπαίοι εταίροι της είτε τα μουσουλμανικά κράτη. Σε περίπτωση, μάλιστα, επιτυχίας, αποτρέπει τις επιζήμιες για την ίδια την Τουρκία κυρώσεις κατά του Ιράν, με το οποίο οι οικονομικές ανταλλαγές φτάνουν τα 10 δις δολάρια. Αποφεύγει, επίσης, τα δύσκολα διλήμματα, παραχώρησης ή όχι διευκολύνσεων προς τις ΗΠΑ στην περίπτωση που τα πράγματα οδηγηθούν σε προληπτικό κτύπημα.

Να σημειώσουμε ότι η Τουρκία δεν επιθυμεί την ενισχυμένη παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή, κάτι που θα είναι αναπόφευκτο στην περίπτωση που το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Κάτι τέτοιο θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στις δικές της φιλοδοξίες για περιφερειακή ηγεμονία. Αλλά και το ίδιο το Ιράν θα καθίστατο ένας πολύ αξιόλογος ανταγωνιστής στο εν εξελίξει παιγνίδι για περιφερειακή ηγεμονία. Παράλληλα, με την πολιτική της μη πυρηνικοποίησης της περιοχής, η Τουρκία κινείται μεθοδικά για την κατασκευή αριθμού πυρηνικών αντιδραστήρων, με πρώτο εκείνο του Άκουγιου. Σημειωτέον ότι το Άκουγιου ευρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Κύπρο, με ό,τι αυτό σημαίνει για μας σε περίπτωση δυστυχήματος.

Στόχος της Τουρκίας, πέρα από την ενεργειακή της ασφάλεια, να δημιουργήσει σε πρώτη φάση τις υποδομές και να αποκτήσει την αναγκαία πυρηνική τεχνογνωσία και εμπειρία, ώστε, αν χρειαστεί, σε δεύτερη φάση να προχωρήσει με ταχύτητα στην απόκτηση του δικού της πυρηνικού όπλου. Ούτως ή άλλως, μέχρι τότε η Τουρκία ευρίσκεται υπό την πυρηνική ομπρέλα του ΝΑΤΟ, με πυρηνικές βόμβες να είναι αποθηκευμένες στο έδαφός της. Η πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία έχει προκαλέσει δυσαρέσκειες στις ΗΠΑ και ειδικότερα στο Ισραήλ. Αντίθετα, θετική είναι η στάση από την πλευρά της Κίνας.

Ανεξάρτητα όμως από το αν η συμφωνία αυτή οδηγήσει τελικά σε ανταλλαγή του ιρανικού ουρανίου με πυρηνικό καύσιμο, η όλη παρέμβαση της Τουρκίας έχει επιφέρει μία ποιοτική διαφοροποίηση των σχέσεών της με το Ιράν. Υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος να επαναληφθεί το συριακό φαινόμενο και να χάσουμε τη μέχρι σήμερα πολύτιμη στήριξη του Ιράν μέσα στο μουσουλμανικό κόσμο. Αυτά, σε μία πολύ αρνητική για μας χρονική συγκυρία, όπου σε επίπεδο Ε.Ε. επιχειρείται η έγκριση του κανονισμού για το απευθείας εμπόριο και σε επίπεδο ΟΗΕ, μία καθοριστικής σημασίας για το μέλλον της Κύπρου διεθνής διάσκεψη.

Επιβάλλεται να αντιληφθούμε πού οδηγούνται τα πράγματα και με ψυχραιμία αλλά και ταχύτητα να ετοιμάσουμε και υλοποιήσουμε τα δικά μας σχέδια αντίδρασης. "

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Όταν κοιτάν από ψηλά

http://www.youtube.com/watch?v=uHSLbvYI7fI&feature=player_embedded


Από ψηλά βλέπεις κάτι μικρά ανθρωπάκια να φωνάζουν. Σα να βλέπεις ταινία στην τηλεόραση. Χιλιάδες έξαλλοι πολίτες σε αμόκ απόγνωσης και οργής διαμαρτύρονταν και οι βουλευτές των 8000 ευρώ το μήνα, κοιτούν από ψηλά... Ο Καρατζαφέρης θίχτηκε κιόλας και θυμήθηκε και το σύνταγμα εξ αιτίας του συνθήματος “να καεί να καεί το μπουρδέλο η βουλή”... Από ποιόν θέλετε να προφυλάξτε το σύνταγμα κύριοι; Από το λαό; Γνωρίζουν οι πάντες οτι είστε φασίστες αλλά από τα βουλευτικά έδρανα να ζητηθεί να προφυλαχτεί το σύνταγμα από το λαό πάει πάρα πολύ. Φυσικά την εποχή που πέφτανε νεκροί οι υπερασπιστές την Δημοκρατίας, ο Καρατζαφέρης εξέδιδε τη φιλοβασιλική εφημερίδα «Το Στέμμα της Δημοκρατίας». Το 1998 χαρακτήρισε τη νεοναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή «συμπλήρωμα της Νέας Δημοκρατίας» επειδή κατά τη γνώμη του «είχε πρωταγωνιστές του αγώνα». Κατά καιρούς στα ψηφοδέλτια του ΛΑΟΣ έχει συμμετάσχει ο Πλεύρης και πρώην μέλη της Χρυσής Αυγής. Όταν αποκαλύφθηκε η συμμετοχή στελεχών της Χρυσής Αυγής στο ψηφοδέλτιο του ΛΑ.Ο.Σ., ο Καρατζαφέρης δήλωσε ότι συμμετείχαν επίσης δυο Εβραίοι, ένας τσιγγάνος και δυο ομοφυλόφιλοι. Δε ξέρω ποιους τρεις εννοούσε αλλά η συμμετοχή των δυο Εβραίων στο ψηφοδέλτιο του ΛΑ.Ο.Σ. διαψεύστηκε από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδας. Για την ενημέρωση του προαναφερομένου:

ΑΡΘΡΟ 1
1.  Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2.  Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3.  Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
Το σύνταγμα δε το έδωσε ο Μωυσής στον μακαρίτη τον Καραμανλή. Το σύνταγμα γράφτηκε με το αίμα του λαού. Ας του ρίξει μια ματιά πρώτα και μετά μιλάτε και για το αντάρτικο κτλ.

Από τις 29 Φεβρουαρίου του 2008, αυτό το blog καταγράφει δημοσιευμένες ειδήσεις, παρουσιάζοντας την πολιτική πορεία της Ελλάδας. Βαρέθηκα να διαπιστώνω την προκλητική ανικανότητα, την αδιαφορία και τη διαφθορά των βουλευτών. Το ίδιο και κόσμος που ήταν σήμερα έξω από τη βουλή. Σήμερα ο κόσμος δε ζητούσε, ο κόσμος έβριζε. Ουδείς πλέον θέλει αλλά και δύναται να ταΐζει αυτές τις κωμικοτραγικές φιγούρες του κοινοβουλίου (που εξέλεξε το 68% των Ελλήνων). Η γελοιότητα των βουλευτών ευθύνεται για την κατάσταση αυτή που δεν είναι αναστρέψιμη. Ζητά τώρα από τους πολίτες ο πρωθυπουργός να υπακούσουν τους σοφούς της λεγόμενης τρόικας, που ζητούν “γη και ύδωρ”. Αυτό δεν αναιρεί το 1ο άρθρο του συντάγματος;
Φοβούνται πραγματικά τις ώρες αυτές οι πολιτικοί (κυρίως των κομμάτων εξουσίας), όχι το ότι δε θα πληρωθούν οι συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά πως δε θα πληρωθούν οι ίδιοι.
Το τέλος αυτής της ιστορίας έτσι κι αλλιώς θα είναι κακό και το ξέρουμε όλοι. Δε χρειάζεται πολύ να καταλάβει κανείς ότι η χώρα πρέπει να επανακτήσει τις ξεπουλημένες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Δε χρειάζεται πολύ για να καταλάβει κανείς ότι το “σύστημα” που ακολουθήσαμε κατέρρευσε. Νέα αρχή δε γίνεται με δανικά που σε ένα χρόνο το πολύ θα έχουν πάει στα χέρια των δανειστών και θα μεγαλώσουν το χρέος. Νέα αρχή δε γίνεται με τραπεζίτες. Νέα αρχή γίνεται με την επιστροφή της χώρας στους πολίτες τις. Μπορούμε χωρίς καρτέλ και τραστ. Μπορούμε χωρίς εργολάβους. Μπορούμε χωρίς ευρώ. Μπορούμε χωρίς “φίλους”. Η ιστορία θα μας καταγράψει σαν διεφθαρμένο προτεκτοράτο ξεπλύματος χρήματος και είναι κρίμα.

Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Οι διασώστες!!! (χαχαχα)

   Στην ύστατη στιγμή της χρεοκοπίας λόγω των δαφνοστεφανομένων επιλογών του κ. Σημίτη και των μεταφυσικών προσπαθειών του κ. Καραμανλή, πιάνουμε ξανά το μολυβενιο σωσίβιο που μας πετάνε οι Ευρωπαίοι φίλοι μας. Οι υπερφορτισμένοι διασώστες παίζουν με την Ελλάδα. Δείχνουν το σκληρό πρόσωπο των κεφαλαιοκρατών στους εργαζομένους και φυσικά ετοιμάζουν την εισβολή σε όλους τους πλουτοπαραγωγικούς τομείς της χώρας. Το ελληνικό κράτος έχει γίνει ένα φερέφωνο της κομισιόν, που φυσικά έχει δύο μέτρα και δυο σταθμά. Αυτό που δε μπορώ να καταλάβω είναι πώς βοηθάς μια οικονομία αφαιρώντας της τους πόρους. Και αυτό δεν αφορά όλους τους Ευρωπαίους άλλα εμάς τους ελληναράδες. Επί σειρά ετών δανειζόμασταν για να εξοπλιστούμε από τους Γερμανούς, τους Γάλλους, τους Αμερικάνους... Μετά πουλήσαμε τον ΟΤΕ, τα λιμάνια, την αεροπλοΐα, μετοχοποιήσαμε τη ΔΕΗ, το νερό, το αέριο... Τόσο μεγαλόψυχοι ή φιλέλληνες ήταν αυτοί που αγόρασαν;
   Δε παρατηρεί κάνεις ότι μας έχουνε πάρει τα βρακιά; Δεν παρατηρεί κανείς ότι οι Ευρωπαίοι φίλοι μας, υποδεικνύουν στην Ελλάδα τρόπους που την διατηρούν πελάτη των ισχυρών; Ποιο το όφελος κύριε Σημίτη την χώρας στην ΟΝΕ; Που κρυφτήκατε τώρα που ήρθε η ώρα των καρπών των επιλογών σας; Που κρύφτηκε ο κ. Καραμανλής, ο τόσο περήφανος για τους Ολυμπιακούς αγώνες; Που κρύφτηκαν όλα αυτά τα ζώα που οδήγησαν προς όφελός τους την οικονομία της χώρας στο κραχ;  
   Το μόνο που μπορεί να αλλάξει το μέλλον της ξεπουλημένης αυτής χώρας είναι η έξοδος από την Ε.Ε αφού και ιστορικά πλέον αποδείχτηκε φούσκα και η επιστροφή σε ένα νόμισμα με εθνική ταυτότητα. Όπως ακριβός ορίζει φόρους για τους εργαζομένους ο πρωθυπουργός να ορίσει φόρους και πρός τους “ξένους επενδυτές”. Γιατί δεν είναι δυνατό να παραδίδουμε άνευ όρων την αγορά στα τραστ και μετά να ζητάμε απο τους πολίτες να στηρίξουν την οικονομία. Το τραστ πουλάει στην Ελλάδα εισαγόμενα προϊόντα αποπληρώνοντας τους εργαζομένους που απασχολεί με χρήμα από την ελληνική αγορά. Συνεπώς το κέρδος τους είναι χρήμα που φεύγει σταθερά από τη χώρα, την ώρα που οι τοπικές παραγωγικές δυνάμεις καλούνται να συμπιέσουν προς τα κάτω τις τιμές των προϊόντων που διαθέτουν! Εγώ δέχομαι να αγοράσω τη Mercedes 100000€ αλλά το καρπούζι για τους Ευρωπαίους να κοστίζει 100€ και μη σώσει να φάει ποτέ του ο καριόλης. Εγώ δέχομαι να πληρώνω 100€ τα πάνινα σταράκια, αλλά ο ΦΠΑ για τους αλλοδαπούς στη χώρα να γίνει 30% και για τους έλληνες 0%. Εγώ δέχομαι να τραβιέμαι στο ΙΚΑ 3 μήνες για να βρω ραντεβού, αλλά ο αλλοδαπός που σπάει τα μούτρα του σουρωμένος στη Μύκονο να πληρώνει τους γιατρούς. Δεν είναι ξενοφοβία αυτό. Είναι πιστή εφαρμογή του νόμου της προσφοράς και της ζήτησης .Αλλιώς να δούμε άλλα συστήματα διακυβέρνησης γιατί αυτό του κοινοβουλευτισμού δε μας κάθεται.
Και μια που το ΄ξεφτίλισα με τον λαϊκισμό δείτε και το λίνκ
http://video.google.com/videoplay?docid=-7671298400447638082#docid=4573704334162675487
ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ ΛΙΝ ΠΑΝΤΟΥ!! Καντε κάτι μπας και πέσει η τιμή της nestle frape και πέσει η ακροαματικότιτα του ΑΝΤ1 η μύτη του Πάγκαλου κτλ κτλ

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Το δράμα της Ελληνικής οικονομίας

Το δράμα της Ελληνικής οικονομίας ξεκινά στη χούντα.
Εκεί χάνεται η μοναδική ευκαιρία της χώρας να πατήσει στα πόδια της. Πάλι η κατάρα των “φιλελλήνων” πέφτει ξανά στα κεφάλια μας και δια των προβοκατόρων του '67, η χώρα υπερχρεώνεται. Οι συνταγματάρχες χρηματοδοτούν αφειδώς ποικίλες οικονομικές δραστηριότητες προκειμένου να εξασφαλιστούν ξένες συνήθως επενδύσεις. Καθιερώνουν ένα διεφθαρμένο μοντέλο εξουσιαστικών οικονομικών σχέσεων. Τεράστιες δαπάνες σε εξοπλισμούς, μείωση του τουριστικού και μεταναστευτικού συναλλάγματος, μείωση των δημόσιων επενδύσεων είναι τα απανωτά χτυπήματα που φέρνουν στην Ελλάδα διψήφιο πληθωρισμό και οξεία δημοσιονομικά προβλήματα.
Στο κατώφλι του '80 οι “προβληματικές”, όπως ονομάστηκαν οι πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις που είχαν περιέλθει στον έλεγχο του κράτους, βουλιάζουν την προοπτική της οικονομικής εξυγίανσης, ενώ τα δάνεια από το εξωτερικό υπονομεύουν κάθε οικονομικό σχεδιασμό. Το '85 ακολουθεί η λιτότητα που θα μείωνε τα τεράστια ελλείμματα. Αποθαρρύνονται οι εισαγωγές, αρχίζει ο δανεισμός από την ΕΟΚ _κάτι που συνεχίζετε ακόμα.
Οι αναγκαίες “σοσιαλιστικές” παροχές σε συντάξεις και οι αλλαγές στη δημόσια υγεία με το ΕΣΥ, υπήρξαν δυστυχώς άγουρος καρπός για την ελληνική κοινωνία που προστίθεται στα συσσωρευμένα οικονομικά προβλήματα. Μέχρι και σήμερα οι πειραματισμοί του ΠΑΣΟΚ στην οικονομική πολιτική, αλλά και η αποτυχημένη προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας οδήγησαν σε πληθωρισμό και αύξηση των ελλειμμάτων. Από το αδιέξοδο επιχειρεί σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος (πλην της αριστεράς που λέει πάντα όχι σε όλα) να βγει με την νομισματική ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του Ευρώ. Δυστυχώς η Ελλάδα βιάζεται ξανά. Η ελληνική κοινωνία μέσα στην γενικότερη αστάθεια κλονίζεται περισσότερο αποδεικνύοντας πως είναι ανέτοιμη για τέτοιου είδους αλλαγές. Μέσα σε αυτό το κλίμα πανικού για τις παραγωγικές δυνάμεις, που βλέπουν τους νόμους να αλλάζουν συνεχώς, τις κυβερνήσεις να μη μπορούν να εφαρμόσουν οικονομική πολιτική και την αγοραστική ικανότητα των Ελλήνων να βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, έρχεται και το τελειωτικό τριπλό χτύπημα. Σύσσωμος ξανά ο πολιτικός κόσμος (πλην της αριστεράς που λέει πάντα όχι σε όλα) αποφασίζει να κάνει Ολυμπιακούς αγώνες, να πουλήσει τον ΟΤΕ και την Ολυμπιακή (αφού πρώτα αποζημιώσει τους υπαλλήλους) και προτρέπει τους πολίτες να “επενδύσουν” στο χρηματιστήριο. Το δημόσιο αποδέχεται το ρόλο του ανίκανου αφεντικού και μέσα από σωρεία σκανδάλων, αποκλείει τον εαυτό του από την κερδοφορία των δημοσίων επιχειρήσεων, βασίζοντας την “χρηματοδότησή” του στους φόρους.
Το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής: Σε ένα κράτος που έχει διεθνή φήμη για τη διαφθορά του, που έχει συνεχώς μεταβαλλόμενη φορολογική πολιτική, που το δημοσιονομικό του έλλειμμα είναι δυσανάλογα μεγάλο, που η παραγωγικότητα είναι στα χαμηλότερα επίπεδα και το κόστος διαβίωσης από τα υψηλότερα, ποιος νοήμων και σώφρων θέλει να επενδύσει; Και δε μιλώ για μεγαλοεπιχειρηματίες. Μιλώ για απλούς ανθρώπους. Ποιος θα βάλει τα λεφτά του σε αυτή τη “στημένη ρουλέτα” που λέγεται Ελληνική αγορά; Κίνητρα πρέπει να δοθούν αρχικά στους Έλληνες. Εάν αντιληφθεί ποτέ η ελληνική ηγεσία την αναγκαιότητα των μικρών επιχειρήσεων και την τόνωση της παραγωγής, τότε ίσως αλλάξει το τραγικό τοπίο της οικονομίας. Δεν είναι δυνατόν, με καμία θεωρία, να υπάρξει πρόοδος χωρίς παραγωγή. Εάν η Ευρώπη μας “υπνωτίζει” σε ρυθμούς που δε μας βοηθούν ίσως θα έπρεπε να σκεφτούμε επιτέλους την αυτάρκεια και όχι την εξάρτησή μας. Δεν υπάρχουν σωτήρες, πρέπει να σωθούμε μόνοι μας “πατριώτες”

Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010

Τι είναι ο διάβολος;

Η πεζότητα της οικονομικής εποχής, επιφέρει ίσως τη μεγαλύτερη κρίση ήθους σε ευρεία κλίμακα. Πέρα από θεοσοφίες και μεταφυσικές ιδεοληψίες όμως, είναι η στιγμή που προβληματίζεται κανείς για την ύπαρξη του διαβόλου. Τι είναι ο διάβολος; Διάβολος, σημαίνει “ο διαβάλλων” δηλαδή συκοφάντης. Αυτός λοιπόν που μιλάει για τους άλλους ερήμην τους, αυτός που παρουσιάζει τη γνώμη του, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του, σαν την περιγραφή του άλλου... αυτός που διαβάλλει τον άλλο. Πόσοι είναι αυτοί στις μέρες μας που διαβάλλουν τους άλλους; Μήπως το πλήθος των εμφανιζομένων στα μέσα ενημέρωσης; Μήπως το πλήθος των αρθρογράφων; Παρασυρόμενοι λοιπόν και οι πολίτες από τον τρόπο αυτό που τους κατακλύζει, με τόνο οξύ, ειρωνικό και επικριτικό, φτάνουν μέχρι το φθόνο μιλώντας για τον άλλο, συχνά χωρίς επιχειρήματα χωρίς αιτία. Μόνο και μόνο για εκτονώσουν την κακία εντός τους, ή για να ανέβουν στην εκτίμηση του ακροατηρίου τους, φερόμενοι οι ίδιοι ως κατήγοροι άρα ανώτεροι ή υπηρετώντας την ιδιοτέλεια. Ας λέμε την αλήθεια τη δική μας λοιπόν στους άλλους. Οι κατηγορίες και οι χαρακτηρισμοί όταν είναι αβάσιμοι βλάπτουν τους άλλους. Και όταν όλοι διαβάλλουν τους άλλους, τότε αυξάνει η οργή και η αδικία.

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Οι αποζημιώσεις του '60

_Γερμανός αξιωματούχος υποστήριξε: «Με βάση τη συμφωνία αποζημιώσεων του 1960, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατέβαλε αποζημίωση στην Ελλάδα ύψους 115 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων (περί τα 58,8 εκατ. ευρώ) για τη ζημία που προκλήθηκε από τον ναζισμό». Σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν αποζημιωθεί και οι Έλληνες που υποχρεώθηκαν σε καταναγκαστική εργασία υπό το ναζιστικό καθεστώς, ενώ παράλληλα η Γερμανία χορήγησε μετά το 1960 βοήθεια ύψους «περίπου 32 δισ. γερμανικών μάρκων (16,3 δισ. ευρώ) στην Ελλάδα σε διμερές και ευρωπαϊκό επίπεδο, για να υποστηρίξει την ενσωμάτωση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα».

Υπάρχουν βέβαια και μερικές ιστορικές συμπτώσεις σε αυτή την ιστορία.
_Το 1935, με την παλινόρθωση της μοναρχίας, ξαναγύρισε στην Ελλάδα ως διάδοχος ο Παύλος A' Βασιλεύς της Ελλάδος. Το ήπιο ή το άβουλο - κατ΄άλλους - του χαρακτήρα του τού έδωσε το προσωνύμιο «Παύλος ο Καλός». Τέταρτο παιδί των βασιλέων Κωνσταντίνου και Σοφίας, αδελφή του αυτοκράτορα της Γερμανίας, απο την 14η Δεκεμβρίου 1901 έως την 6η Μαρτίου 1964 υπέρξε βασιλιάς της Ελλάδας.
Στις 9 Ιανουαρίου 1938 παντρεύτηκε στην Αθήνα τη φιλόδοξη και δυναμική Φρειδερίκη που μεγάλωσε στη Γερμανία ως πριγκίπισσα του Αννόβερου. Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν ότι ως βασίλισσα και βασιλομήτωρ, από το 1948 έως το 1967, ήταν ιδιαίτερα ενεργή και είχε σημαντική επιρροή στα πολιτικά της Ελλάδας αν και κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν από το θεσμικό της ρόλο.
_Οι Γερμανοί δεν αποζημίωσαν ποτέ τον ελληνικό λαό, παρά αποκόμισαν μια επιστολή, από την κατά το ήμισυ Γερμανικής εθνικότητας βασιλική οικογένεια, που ρύθμιζε το θέμα ερήμην του παθόντος λαού. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επιστολή: "H κυβέρνησις του βασιλείου της Eλλάδος συμφωνεί προς την άποψιν ταύτην της κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Γερμανικής Δημοκρατίας. Eπιφυλάσσεται εν τούτοις όπως προβάλει νέας απαιτήσεις, αιτινες προέρχονται εξ εθνικοσοσιαλιστικών μέτρων διώξεως κατά την διάρκεια του πολέμου και της κατοχής κατά την γενική εξέτασιν, συμφώνως το άρθρω 5, παράγραφος 2 της Συμφωνίας περί γερμανικών εξωτερικών χρεών της 27ης Φεβρουαρίου 1953». 

Για την ιστορία το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανιας προς την Ελλάδα, είχε ζητήσει:
1) 7,1δισ. δολάρια (αγοραστικής αξίας 1958) πλέον τους τόκους, που επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη των Παρισίων για τις καταστροφές που προξένησαν στη χώρα τα κατοχικά γερμανικά στρατεύματα.
2) Την εξόφληση του κατοχικού δανείου ύψους 3,5 δισ. δολαρίων, πλέον τους τόκους. Στα χρόνια της κατοχής οι ναζί "απέσπασαν" από την ελληνική κατοχική κυβέρνηση αναγκαστικό δάνειο, το οποίο σήμερα με τους τόκους και τον πληθωρισμό υπερβαίνει τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια. Το ύψος του δανείου το είχαν καθορίσει οι ίδιοι οι Γερμανοί αμέσως μετά τον πόλεμο στο ποσό των 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ (σε τιμές του 1944).

3) Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής. Εδώ συμπεριλαμβάνοται υποχρεώσεις για την αφαίρεσης ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).

4) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που άρπαξαν τα γερμανικά στρατεύματα. Σύμφωνα με έκθεση ΕΑΜιτών αρχαιολόγων, που συνετάχθη το 1946, οι Γερμανοί διέπραξαν κλοπές και αφαίρεσαν αρχαιότητες μεγάλης αξίας από τα εξής μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους: Κεραμεικού, Πειραιά, Σκαραμαγκά, Βούλας, Βάρης, Κορωπίου, Κερατέας, Σουνίου, Ελευσίνας, Αίγινας, Μεγάρων, Θήβας, Λιβαδειάς, Ευπαλίου, Γαλαξιδίου, Τανάγρας, Χαιρώνειας, Κωπαΐδας, Δελφών, Χαλκίδας, Ερέτριας, Κορίνθου, Αργους, Λακωνίας, Κυθήρων, Βασιλικού Μεσσηνίας, Πεταλιδίου Μεσσηνίας, Θερμού, Μονής Βελάς, Ν. Αγχιάλου, Λάρισας, Καλαμπάκας, Χασίων(Μονή Αναλήψεως), Μονής Γκούρας, Θεσσαλονίκης, Ποτιδαίας, Κομοτηνής, Μυτιλήνης, Σάμου, Τηγανίου, Μήλου, και Καστελίου Κισσάμου, Κνωσού, Αγίας Τριάδας, Γόρτυνας, Φαιστού (Κρήτη).

Στην ιστορία αυτή υπάρχει και συνέχεια.
Τον Ιανουάριο του 1959 η τότε κυβέρνηση Καραμανλή φέρνει στη Βουλή για ψήφιση νομοσχέδιο «περί αναστολής διώξεως εγκληματιών πολέμου» και το δικαιολογεί με το ότι, όπως δήλωσε ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Καλίας, «πρέπει να παραμεριστούν τα εμπόδια διά την ανάπτυξιν των σχέσεών μας με τη Δυτική Γερμανία».
Οι Δυτικογερμανοί ηγέτες ενδιαφέρονταν για τη διείσδυση του γερμανικού κεφαλαίου στην Ελλάδα. Ηθελαν, όμως, να σταματήσει και η δίωξη των εγκληματιών πολέμου στην Ελλάδα, ώστε παράγοντες της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Δυτ. Γερμανίας, που βαρύνονταν με εγκλήματα ή είχαν εντάλματα για την κατοχική τους δράση, να μπορούν να μπαινοβγαίνουν ανενόχλητα στη χώρα μας.

Οπως αποδείχτηκε, η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σ' αυτήν την κατάπτυστη συμφωνία, με αντάλλαγμα μερικά εκατομμύρια μάρκα. Στα τέλη του Γενάρη του 1959, ήρθε για συζήτηση στη Βουλή νομοσχέδιο «περί αναστολής διώξεως εγκληματιών πολέμου»... Μπροστά στις αντιδράσεις των βουλευτών της ΕΔΑ, η κυβέρνηση εξαίρεσε την περίπτωση Μέρτεν*. Το Σεπτέμβρη του 1960, η γερμανική εφημερίδα «Ηχώ του Αμβούργου» και το περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» δημοσίευσαν αφηγήσεις του Μέρτεν, σύμφωνα με τις οποίες ο Κ. Καραμανλής και ο υπουργός Εσωτερικών Δημ. Μακρής ήταν συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων.

*Ο Μαξ Μέρτεν ευθυνόταν για σειρά εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής στη Θεσσαλονίκη. Συνελήφθη, κατά σύμπτωση, στην Αθήνα το Μάη του 1957. Το Μάρτη του 1958, εκδόθηκε το παραπεμπτικό βούλευμα και ορίστηκε η δίκη του. Καταδικάστηκε σε ποινές από 6 έως 20 χρόνια για διάφορα αδικήματα, όπως παράνομες φυλακίσεις και εγκλεισμούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης Ελλήνων και Ισραηλιτών, φόνους και θάνατο από ασιτία Ισραηλιτών, «γκέτο» σε βάρος 56.000 Ισραηλιτών, καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου Θεσσαλονίκης, εκτόπιση στα γερμανικά στρατόπεδα 40.000 Εβραίων κλπ. Τελικά, το Νοέμβρη του 1959, με τροποποίηση του προηγούμενου νόμου, ο Μέρτεν αποφυλακίστηκε και απελάθηκε. Στη Γερμανία συνελήφθη, αλλά γρήγορα αφέθηκε ελεύθερος...

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

ΑΚΥΡΟ ΤΟ LIVE ΣΤΟ PARTIZAN

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Οι εργαζόμενοι αντιδρούν και Απεργούν την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010 γιατί: ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥΣ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ!

Τα «θέλω» και οι απαιτήσεις των Αγορών δεν μπορεί να γίνουν κυβερνητική πολιτική δεν τ’αντέχει η κοινωνία, δεν είναι λύση για την πραγματική οικονομία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να είναι η Ένωση Τραπεζιτών, η φωνή των χρηματιστών και ο «τροχονόμος» των αγορών!
Οφείλει να είναι Ένωση Πολιτών, αλληλεγγύης, συνοχής και θωράκισης των χωρών,απ’ τα κερδοσκοπικά τρωκτικά.
Η ΕΥΡΩΠΗ ή Θ’ ΑΛΛΑΞΕΙ ή ΘΑ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ. Την ΚΡΙΣΗ να πληρώσουν οι «ΚΡΟΙΣΟΙ» που δημιούργησαν το πρόβλημα.
http://www.gsee.gr/userfiles/file/2010_NEWS_KEIMENA/APERGIES_2010/DIAKYRYXH%20ATHENS.pdf

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

οικονομική κρίση my ass

Αρχικά οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων, σαφώς ορθότερα, ονόμαζαν το φαινόμενο αυτό σαν “κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος”.
Δηλαδή οι τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρίες “έμειναν” από ρευστό.
Η λύση που επιβλήθηκε σταδιακά είναι η περικοπή. Όπως είναι σαφές περικοπές γίνονται μόνο στους μισθωτούς. Έτσι “χτίστηκε” μια ολόκληρη θεωρία που εξισώνει τους μισθωτούς με το πρόβλημα, διαμορφώνοντας την εντύπωση πως οικονομία σημαίνει μετρητά.
(Φυσικά κάτι τέτοιο για τους κεφαλαιοκράτες αποτελεί εργαλείο μη καταβολής δεδουλευμένων, μη καταβολής αυξήσεων, ανασφάλιστης εργασίας και πρόφαση απόλυσεων ανά πάσα στιγμή. Όλα όσα ονειρεύοντε να έχουν δηλαδή, αλλά ας μείνουμε στο θέμα).
Η μειωμένη ροή των μετρητών στην αγορά έφερε αλυσιδωτές αντιδράσεις όπως η μείωση των πωλήσεων για παράδειγμα. Σπεύδουν τότε τα κοντόφθαλμα φοβισμένα ανθρωποειδή managerακια, να καταγράψουν απώλειες και να προτείνουν λύσεις.
Απο πότε όμως τις λύσεις για την διακυβέρνηση τις δίνουν... managers;
Από πότε όμως κριτήριο για την ευημερία ενός λαού είναι οι αύξηση των πωλήσεων των πολυεθνικών; Από πότε ανάπτυξη σημαίνει ενίσχυση του κεφαλαίου, σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων;
Είναι προφανές λοιπόν ότι άλλη μία φορά πίσω από γενικότητες και κινδυνολογίες οι πολιτικοί “υποδουλώνουν” τους πολίτες στους κεφαλαιοκράτες. Τα χρήματα που “λείπουν” από το σύστημα, βρίσκονται σε ένα “υποσύστημα” που κανένας δεν αγγίζει, δε φορολογεί και δεν περικόπτει. Βρίσκεται στις τεράστιες περιουσίες ανθρώπων που ο αριθμός τους είναι τριψήφιος και ούτε νόμος ούτε εξουσία τους αγγίζει.

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

Στους βουλευτές που ψηφίσατε

Πόσοι είναι τελικά αυτοί που δυσκολεύουν την ήδη δύσκολη ζωή όλων των Ελλήνων;
Πόση ανοχή θα δείξει αυτή η κυβέρνηση;
Μήπως από τη στιγμή που αδιαφορεί αυτό το τμήμα της κοινωνίας προς το σύνολο, πρέπει το σύνολο να υπενθυμίσει την αναγκαιότητα της συνοχής της λαϊκής βάσης;
Τραβάτε με τα τρακτέρ στο σπίτι του κάθε βουλευτή ή στη βουλή την ίδια. Εκεί παίρνονται οι αποφάσεις. Με την ανεύθυνη στάση των στασιαστών πλήττεται μόνο ο απλός πολίτης, ο εργαζόμενος, ο μικρός και μεσαίος επιχειρηματίας. Φυσικά η στάση τους είναι παράνομη και καταχρηστική, από όποια μεριά και αν το δούμε. Φυσικά η στάση τους όπως και αρκετά από τα αιτήματά τους είναι επιζήμια έναντι του συνόλου.
Πώς θα φαινότανε στους κυρίους αυτούς αν τους κόβανε το ρεύμα;
Αν τους κόβανε το νερό;
Αν δε τους τροφοδοτούσαν με καύσιμα;
Αν δεν αγόραζε κανένας τα προϊόντα τους γιατί τελικά τα "ξένα" είναι ανώτερης ποιότητας;
Αν δε γίνονταν δεκτοί στα νοσοκομεία;
Αν τελικά αδιαφορούσε για αυτούς το σύνολο των ανθρώπων που ταλαιπωρείτε χωρίς λόγο αυτή τη στιγμή;
Τα μπλόκα κανονικά έπρεπε να τα διαλύσουν τα σώματα ασφαλείας και όσοι διαφωνούν με αυτό απλώς ικανοποιούνται με την ταλαιπωρία των πολιτών.
Στους βουλευτές που ψηφίσατε να πάτε οργισμένοι αγρότες να δείξτε τη δύναμή σας όχι στους φουκαράδες που είναι στο δρόμο όλη τη μέρα.

Αγροτικά αιτήματα

Μη διαχωρισμός των αγροτών σε «κατά κύριο επάγγελμα ή μη».
Δηλαδή θα τα “παίρνουμε” κι από αλλού είμαστε δεν είμαστε αγρότες, άλλα τα προνόμια του αγρότη τα θεωρούμε δεδομένα

Αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος και εγγυημένες τιμές στα γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα.
Δηλαδή δηλώνω οτι καλλιεργώ όσα στρέμματα έχω και μετά την πέφτω στο καφενείο

Προστασία της ντόπιας παραγωγής από ομοειδή εισαγόμενα.
Δηλαδή θα απαγορευτεί η ελεύθερη διακίνηση και διάθεση προϊόντων, κόντρα σε όλους τους νόμους του κόσμου, καταργώντας την ελεύθερη αγορά!

Σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή και κατάργηση όλων των «νόμιμων» και
«παράνομων» παρακρατήσεων.
Εδώ ένα δίκιο το έχουν. Ας απαλλαχτεί κάποιος απο το τάισμα του χαρτοβασιλείου.

Μείωση του κόστους παραγωγής, με κατάργηση του ΦΠΑ σε αγροτικά εφόδια και μηχανήματα και των φόρων στο πετρέλαιο κίνησης, με μείωση των επιτοκίων της ΑΤΕ και επιδότηση βασικών αγροτικών εφοδίων, κ.ά.
Στα τρία τέταρτα συμφωνώ απόλυτα. Δε βοηθά κανείς στην ανάπτυξη φορολογώντας.

Πάγωμα των αγροτικών χρεών, για τρία χρόνια, με παραγραφή των πανωτοκίων.
Τα πανωτόκια είναι ένα τοκογλυφικό αίσχος που διαμορφώνει την κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα. Μέσα σε είκοσι χρόνια οι περιουσίες των ανεξάρτητων παραγωγών (όχι μόνο αγροτών), όπως και όλων των μικρών και μεσαίων βιοτεχνών, πέρασαν στα χέρια των τραπεζών με δόλια μέσα, όπως αυτό του τοκισμού όχι του αρχικού ποσού αλλά του ήδη τοκισμένου. Αίσχος!

Πλήρης ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και του αγροτικού κεφαλαίου από όλους τους φυσικούς κινδύνους με αποκλειστικά δημόσιο ΕΛΓΑ που θα επιχορηγείται από το κράτος και άμεση αντιμετώπιση των χρεών του.
Τότε να περάσει η γη στην κυριότητα του Δημοσίου και αφού αναλαμβάνει το επιχειρηματικό ρίσκο (το Δημόσιο) να αναλάβει και τη διοίκηση.

Να μην μπει Ειδικό Τέλος Ακίνητης Περιουσίας στα χωράφια.
Ναι εφόσον απαγορευτεί η αλλαγή χρήσης της γης. Άλλο χωράφι και άλλο οικόπεδο!

Να διπλασιαστούν οι συντάξεις του ΟΓΑ, να μειωθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 60 χρόνια για τους αγρότες και στα 55 για τις αγρότισσες, να χορηγείται σύνταξη χηρείας στους αγρότες και στις αγρότισσες και οι πολύτεκνες αγρότισσες να έχουν τα ίδια δικαιώματα που ισχύουν στις άλλες κατηγορίες πολυτέκνων.

Ναι εφόσον μείνουν στον ΟΓΑ μόνο οι αγρότες, γιατί τώρα ίσως και οι μισοί ασφαλισμένοι του ΟΓΑ δεν είναι αγρότες. Φυσικά το ασφαλιστικό αφορά ολόκληρη την κοινωνία και όχι μόνο τους αγρότες. Δηλαδή τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα, οι συμβασιούχοι, οι ανασφάλιστοι κτλ, αποτελούν μεγάλα προβλήματα και θα ήταν λάθος να ικανοποιηθούν μόνο οι αγρότες κατ΄ εξαίρεση.

Η Ελλάδα είναι μια οικογένεια που τα 3\4 αυτής κάθονται στο σαλόνι και φωνάζουν στο 1\4 που τρέχει να εξασφαλίσει τα χρειώδη. Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε όλοι, πως η αυτονομία και η αυτοδιάθεση μόνο μπορεί να μας βγάλει από την κρίση.

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Κατεδαφίσεις στην Ακρόπολη Θεσσαλονίκης

O Β. Παπαγεωργόπουλος, επικαλούμενος "αποφάσεις της 9ης Βυζαντινής Εφορίας και του τοπικού αρχαιολογικού συμβουλίου", που χαρακτηρίζει τα κτίρια «αυθαίρετα» και υποστηρίζοντας ότι ήδη υπάρχει «μελέτη για την ανάδειξη των τειχών», ξεκίνησε σήμερα (στις 9.00 π.μ.), με συνεργεία του δήμου, παρόντος του ιδίου και του και του αντιδημάρχου αρχιτεκτονικού Βεν. Καρακωστάνογλου , δεκαοκτώ κατεδαφίσεις σπιτιών εφαπτόμενων στο βυζαντινό τείχος (καστρόπληκτα) στην Άνω Πόλη, επί της οδού Επταπυργίου στην περιοχή της Μονής Βλατάδων. Αποζημιώνονται οι ιδιοκτήτες των δεκαοκτώ αυτών κατοικιών που συμφώνησαν το ύψος της αποζημίωσης με το δήμο ενώ για εννέα κατοικίες, ο δήμος προσέφυγε στη Δικαιοσύνη για να οριστεί τιμή μονάδος ανά τ.μ., ώστε να προχωρήσουν οι διαδικασίες απαλλοτρίωσης. Θα διατηρηθούν δεκάξι σπίτια, σύμφωνα με εισήγηση των αρμόδιων υπηρεσιών. (πηγή: ANA)
Για την ιστορία πρέπει να πούμε
ότι ποτέ στη Θεσσαλονίκη
κανένας τοπικός άρχοντας
δεν επιχείρησε να αλλάξει
την ταυτότητα της πόλης,
σύμφωνα με την προσωπική του
ιδεολογία και γούστο.
Η Θεσσαλονίκη ολοένα νεκρώνεται
και μετατρέπεται σε μαυσωλείο.
Δυστυχώς εξαιτίας της οικονομικής πίεσης δεν υπάρχει σθεναρή αντίδραση από το σύνολο των ιδιοκτητών, που παραδίδουν την πολιτιστική κληρονομιά στην μικροαστική αισθητική και τη μεγαλομανία. Ας ψάξουν οι φερόμενοι ως ειδήμονες του δημάρχου να βρούνε την άδεια κτίσεως των τειχών, γιατί με τη λογική τους είναι και αυτά αυθαίρετα.

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010