Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Καπνίζω και μαρσάρω ( όσο με παίρνει ακόμα)

Ξημερώνει. Λευκό, λευκό γαμ... νερό, καφέ, ασε δε προλαβαίνω, τσιγάρο, τι γίνεται στον κόσμο, κουνήσου ρεεεε, μερα – καλημέρα – καλημέρα καλή βδομάδα τι κάνεις αφεντικό; Θρύψαλα.
Μια ασυνάρτητη κατακερματισμένη συνειδητότητα. Μιά ένωση πολυπαραγωντική εντός ενός ατόμου εξαρτημένου και δειλού.
Ο μέσος Έλληνας. Ακόρεστες πλασματικές ανάγκες, ανεδαφικές προσδοκίες, περιορισμένη αποτελεσματικότητα και θεώρηση του κόσμου αφ υψηλού.
Τσιγάρο και γκάζι.
Να ξεπεράσω γρήγορα... την καθημερινότητα.
Πώς πάει κανείς πιο γρήγορα αν δεν έχει που να πάει;
Εντάξει δε θα το πω ούτε τις μαμάς τι κάνεις στο δωμάτιο όταν λείπουν όλοι, ούτε στο αφεντικό όταν δεν είναι στο γραφείο.
Δε θα σε προδώσω. Θέλω μόνο να μου πεις τι περιμένεις. Πες μου το και ας μη το ακούσω.
Πες μου το κι ας το ξέρεις μόνο εσύ.
Μόνο πες το.
Τί περιμένεις; Αν δε τελειώσουν τα τσιγάρα και η βενζίνη πρώτα, θα τελειώσεις εσύ περιμένοντας.

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Ότι κάνετε μόνοι σας και με δική σας ευθύνη

Όσο κι αν προσπαθεί κανείς να βοηθήσει, έστω και δια της σιωπής, το κυβερνητικό έργο πέφτει επάνω στις αντιφάσεις του ιδίου του πρωθυπουργού. Το μήνυμα είναι σαφές. Θα δώσετε ότι έχετε, δε θα πάρετε τίποτα πίσω εκτός από την προσδοκία της βελτίωσης της ζωής σας. Ένα εξίσου ασαφές μήνυμα, στην ίδια λογική με το περίφημο σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Όσοι ζουν εκτός Ελλάδος έχουν σίγουρα λόγο να γελούν με την Ελλάδα. Όσοι ζουν όμως εδώ πρέπει τάχιστα να αντιληφθούν ότι μπήκε ο λύκος στο μαντρί και να αντιδράσουν σε αυτό τον επικίνδυνο πολιτικό, που λέει ψέμματα και με χαρακτηριστική ευκολία καταστρέφει στο όνομα αφηρημένων ευνοιών τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Παρέδωσε ύποπτα πλέον αμαχητί τη χώρα στον κατεξοχήν αντιλαϊκό μηχανισμό και ζητά τώρα από τους πολίτες να βγάλουν τη χώρα από το τέλμα μόνοι. Κομπάζει για τα κατορθώματα του κόμματός του αναφερόμενος ακόμα και στην πτώση της χούντας, την ώρα που οι “μέντορες” της τρόικας παρομοιάζουν ανατριχιαστικά την επέμβασή τους με αυτή του ασθενούς και του ιατρού, ξυπνώντας εφιαλτικές μνήμες σε όλους τους Έλληνες, από την επταετία. Χαρακτηρίζει σαν δημοψήφισμα της εκλογές του Νοέμβρη, υπέρ ή κατά των μεταρρυθμίσεων, για μια κατά τα άλλα ανεξάρτητη αυτοδιοίκηση απο τα κόμματα. Αυτό πια δεν είναι κόμμα. Είναι εταιρία περιορισμένης ευθύνης. ΠΑΣΟΚ ΕΠΕ. Οι μάσκες έπεσαν και το πρόσωπο των λαοπλάνων ξαναφάνηκε. Το κράτος εδραίωσε ένα τυραννικό καθεστώς που πρέπει να ανατραπεί. Η οικονομική κατάσταση δεν είναι αναστρέψιμη και τα κόμματα που καταχράστηκαν τα χρήματα του λαού πρέπει να πληρώσουν. Δεν έχει νόημα αν ονομάσει κανείς προδότες, κλέφτες ή οτιδήποτε άλλο τους βουλευτές και να συνεχίσει. Δεν έχει νόημα να κάνει και ο ίδιος ο πολίτης ότι κάνουν οι εξουσιαστές του. Αντίδραση είναι πλέον μόνο η αλληλεγγύη και η αυτοδιάθεση. Ο σώζων εαυτό που λένε και οι γραφές. Υπάρχει προηγούμενο για τη δράση του ΔΝΤ του ΠΑΣΟΚ της ΝΔ κτλ. Ξέρουμε πια. Πίστωση χρόνου σε αυτές τις δυνάμεις σημαίνει από εδώ και μπρος αυτοκτονία ή όπως λένε σε καιρό πολέμου εσχάτη προδοσία και δεν υπερβάλλω.

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

5 was fine

16 χρόνια μετά, καλύτερη ομάδα μπάσκετ στον κόσμο είναι η Αμερική. Πράγματι οι “νέοι” του NBA, επανέφεραν στην κορυφή την ”dream team” αποκαλύπτοντας σε όλο τον κόσμο τον Durant, πρώτο σκόρερ του NBA και του παγκοσμίου πρωταθλήματος της FIBA.
Οι διοργανωτές όμως πρέπει να θυμούνται πως μια κακή έδρα που αποδοκιμάζει την βράβευση της καλύτερης ομάδας του κόσμου, δε σέβεται παίκτες 86 εκατομμυρίων δολαρίων που τιμούν το παρκέ τους, δε θα έπρεπε να έχει αναλάβει μια τέτοια διοργάνωση. Η Τουρκία απέδειξε οτι δε μπορεί να είναι φιλόξενος οικοδεσπότης. Απέδειξε πως δέ γνωρίζει το νόημα του αθλητισμού και απογοήτευσε τους φίλους του αθλήματος.
Η ομάδα τους έφτασε στο ασημένιο μετάλλιο άδικα αφού η διαιτησία και οι απαράδεκτες συνθήκες στο γήπεδο επέβαλαν στους ικανότερους αντιπάλους την ήττα. Κρίμα γιατί οι ομάδες ήταν πολύ καλές. Η Τουρκία αγωνιστικά θα έπρεπε να είναι 4η ή 5η και να γνωρίζει οτι όλος ο κόσμος δεν έβλεπε στην απονομή τον Γκιούλ και τον Ερντογάν (που χώθηκαν και αυτοί για να καπηλεύσουν τη δόξα των αθλητών) αλλά τον Durant και τον Κλέιζα. Ο Τurkoglu επέλεξε το ξύλο απο το μπάσκετ γνωρίζοντας την ανοχή των διαιτητών και δε καταλαβαίνω με ποια κριτήρια οι ειδικοί της fiba τον έβαλαν στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης. Παρά τις αντιξοότητες είδαμε πολλούς superstars και καλά ματς. Κατα την γνώμη μου οι καλύτεροι παίκτες του τουρνουά ήταν οι Durant, Scola και Kleiza. C u @ Olympics!

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Άδικα εκτός η ομάδα του Ιβκοβιτσ

Μόλις κατάφερα να φτάσω με σουτ την πορτοκαλί μπάλα στο καλάθι του κατηφορικού γηπέδου του 12 θέσιου δημοτικού σχολείου Αγίου Παύλου, έχασα το ενδιαφέρον μου για οτιδήποτε άλλο. Όλα για μένα ήταν χαμένος χρόνος μέχρι να βγώ για μπάσκετ. 15 χρόνια μετά, χαρίζω τη μπάλα μου και αγοράζω τα πρώτα μη μπασκετικά παπούτσια. Ο πρόλογος αφορά την αγάπη μου για το άθλημα. Έπαιξα πολύ, πόνεσα πολύ, ίδρωσα πάρα πάρα πολύ και τελικά έγινα elegant θεατής. Το λατρεύω το άθλημα. Όταν όμως το άθλημα ξεφτιλίζετε, λυπάμαι. Μιά ματσάρα, λοιπόν και μια ξεφτίλα είναι η γνώμη μου για τους αγώνες της 11ης Σεμπτεβρίου του '10 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Μιά ματσάρα με τους λιθουανούς να χάνουν αξιοπρεπώς απο τους ΝΒΑers, και μιά διακωμώδηση του αθλήματος στην 4η περίοδο στον αγώνα Σερβίας Τουρκίας. Ένα αντιαθλητικό φάουλ-φάντασμα, μία γελοία αποχώρηση λόγω τραυματισμού του Asik εν όψη κρίσιμων ελεύθερων βολών και ένα ανύπαρκτο φάουλ υπέρ του Erden, ηταν το δώρο των διαιτητών (5 πόντοι και μιά επίθεση) που πέταξαν έξω τους Σέρβους απο τον τελικό. Φυσικά επειδή γνωρίζω το άθλημα, δε μιλάω για τις φάσεις που “μοιράζει” ο διαιτητής- και της μοίρασε σήμερα 100 τουρκία 0 σερβία. Μιλάω για τις τρείς αυτές φάσεις που αλλάζουν το ρόζ φύλλο. Σίγουρα το γρήγορο αχρείαστο και άστοχο σούτ 3 πόντων του Teodosić, ενώ η ομάδα είναι στο -1 20'' πριν το τέλος και η κακή άμυνα στην τελευταία φάση της Τουρκίας στοίχισε πολύ στους Σέρβους, που μέχρι το τέλος του αγώνα έπαιξαν καλύτερα.