Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Οι αποζημιώσεις του '60

_Γερμανός αξιωματούχος υποστήριξε: «Με βάση τη συμφωνία αποζημιώσεων του 1960, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατέβαλε αποζημίωση στην Ελλάδα ύψους 115 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων (περί τα 58,8 εκατ. ευρώ) για τη ζημία που προκλήθηκε από τον ναζισμό». Σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν αποζημιωθεί και οι Έλληνες που υποχρεώθηκαν σε καταναγκαστική εργασία υπό το ναζιστικό καθεστώς, ενώ παράλληλα η Γερμανία χορήγησε μετά το 1960 βοήθεια ύψους «περίπου 32 δισ. γερμανικών μάρκων (16,3 δισ. ευρώ) στην Ελλάδα σε διμερές και ευρωπαϊκό επίπεδο, για να υποστηρίξει την ενσωμάτωση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα».

Υπάρχουν βέβαια και μερικές ιστορικές συμπτώσεις σε αυτή την ιστορία.
_Το 1935, με την παλινόρθωση της μοναρχίας, ξαναγύρισε στην Ελλάδα ως διάδοχος ο Παύλος A' Βασιλεύς της Ελλάδος. Το ήπιο ή το άβουλο - κατ΄άλλους - του χαρακτήρα του τού έδωσε το προσωνύμιο «Παύλος ο Καλός». Τέταρτο παιδί των βασιλέων Κωνσταντίνου και Σοφίας, αδελφή του αυτοκράτορα της Γερμανίας, απο την 14η Δεκεμβρίου 1901 έως την 6η Μαρτίου 1964 υπέρξε βασιλιάς της Ελλάδας.
Στις 9 Ιανουαρίου 1938 παντρεύτηκε στην Αθήνα τη φιλόδοξη και δυναμική Φρειδερίκη που μεγάλωσε στη Γερμανία ως πριγκίπισσα του Αννόβερου. Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν ότι ως βασίλισσα και βασιλομήτωρ, από το 1948 έως το 1967, ήταν ιδιαίτερα ενεργή και είχε σημαντική επιρροή στα πολιτικά της Ελλάδας αν και κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν από το θεσμικό της ρόλο.
_Οι Γερμανοί δεν αποζημίωσαν ποτέ τον ελληνικό λαό, παρά αποκόμισαν μια επιστολή, από την κατά το ήμισυ Γερμανικής εθνικότητας βασιλική οικογένεια, που ρύθμιζε το θέμα ερήμην του παθόντος λαού. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επιστολή: "H κυβέρνησις του βασιλείου της Eλλάδος συμφωνεί προς την άποψιν ταύτην της κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Γερμανικής Δημοκρατίας. Eπιφυλάσσεται εν τούτοις όπως προβάλει νέας απαιτήσεις, αιτινες προέρχονται εξ εθνικοσοσιαλιστικών μέτρων διώξεως κατά την διάρκεια του πολέμου και της κατοχής κατά την γενική εξέτασιν, συμφώνως το άρθρω 5, παράγραφος 2 της Συμφωνίας περί γερμανικών εξωτερικών χρεών της 27ης Φεβρουαρίου 1953». 

Για την ιστορία το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανιας προς την Ελλάδα, είχε ζητήσει:
1) 7,1δισ. δολάρια (αγοραστικής αξίας 1958) πλέον τους τόκους, που επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη των Παρισίων για τις καταστροφές που προξένησαν στη χώρα τα κατοχικά γερμανικά στρατεύματα.
2) Την εξόφληση του κατοχικού δανείου ύψους 3,5 δισ. δολαρίων, πλέον τους τόκους. Στα χρόνια της κατοχής οι ναζί "απέσπασαν" από την ελληνική κατοχική κυβέρνηση αναγκαστικό δάνειο, το οποίο σήμερα με τους τόκους και τον πληθωρισμό υπερβαίνει τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια. Το ύψος του δανείου το είχαν καθορίσει οι ίδιοι οι Γερμανοί αμέσως μετά τον πόλεμο στο ποσό των 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ (σε τιμές του 1944).

3) Την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής. Εδώ συμπεριλαμβάνοται υποχρεώσεις για την αφαίρεσης ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).

4) Την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που άρπαξαν τα γερμανικά στρατεύματα. Σύμφωνα με έκθεση ΕΑΜιτών αρχαιολόγων, που συνετάχθη το 1946, οι Γερμανοί διέπραξαν κλοπές και αφαίρεσαν αρχαιότητες μεγάλης αξίας από τα εξής μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους: Κεραμεικού, Πειραιά, Σκαραμαγκά, Βούλας, Βάρης, Κορωπίου, Κερατέας, Σουνίου, Ελευσίνας, Αίγινας, Μεγάρων, Θήβας, Λιβαδειάς, Ευπαλίου, Γαλαξιδίου, Τανάγρας, Χαιρώνειας, Κωπαΐδας, Δελφών, Χαλκίδας, Ερέτριας, Κορίνθου, Αργους, Λακωνίας, Κυθήρων, Βασιλικού Μεσσηνίας, Πεταλιδίου Μεσσηνίας, Θερμού, Μονής Βελάς, Ν. Αγχιάλου, Λάρισας, Καλαμπάκας, Χασίων(Μονή Αναλήψεως), Μονής Γκούρας, Θεσσαλονίκης, Ποτιδαίας, Κομοτηνής, Μυτιλήνης, Σάμου, Τηγανίου, Μήλου, και Καστελίου Κισσάμου, Κνωσού, Αγίας Τριάδας, Γόρτυνας, Φαιστού (Κρήτη).

Στην ιστορία αυτή υπάρχει και συνέχεια.
Τον Ιανουάριο του 1959 η τότε κυβέρνηση Καραμανλή φέρνει στη Βουλή για ψήφιση νομοσχέδιο «περί αναστολής διώξεως εγκληματιών πολέμου» και το δικαιολογεί με το ότι, όπως δήλωσε ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Καλίας, «πρέπει να παραμεριστούν τα εμπόδια διά την ανάπτυξιν των σχέσεών μας με τη Δυτική Γερμανία».
Οι Δυτικογερμανοί ηγέτες ενδιαφέρονταν για τη διείσδυση του γερμανικού κεφαλαίου στην Ελλάδα. Ηθελαν, όμως, να σταματήσει και η δίωξη των εγκληματιών πολέμου στην Ελλάδα, ώστε παράγοντες της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Δυτ. Γερμανίας, που βαρύνονταν με εγκλήματα ή είχαν εντάλματα για την κατοχική τους δράση, να μπορούν να μπαινοβγαίνουν ανενόχλητα στη χώρα μας.

Οπως αποδείχτηκε, η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σ' αυτήν την κατάπτυστη συμφωνία, με αντάλλαγμα μερικά εκατομμύρια μάρκα. Στα τέλη του Γενάρη του 1959, ήρθε για συζήτηση στη Βουλή νομοσχέδιο «περί αναστολής διώξεως εγκληματιών πολέμου»... Μπροστά στις αντιδράσεις των βουλευτών της ΕΔΑ, η κυβέρνηση εξαίρεσε την περίπτωση Μέρτεν*. Το Σεπτέμβρη του 1960, η γερμανική εφημερίδα «Ηχώ του Αμβούργου» και το περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» δημοσίευσαν αφηγήσεις του Μέρτεν, σύμφωνα με τις οποίες ο Κ. Καραμανλής και ο υπουργός Εσωτερικών Δημ. Μακρής ήταν συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων.

*Ο Μαξ Μέρτεν ευθυνόταν για σειρά εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής στη Θεσσαλονίκη. Συνελήφθη, κατά σύμπτωση, στην Αθήνα το Μάη του 1957. Το Μάρτη του 1958, εκδόθηκε το παραπεμπτικό βούλευμα και ορίστηκε η δίκη του. Καταδικάστηκε σε ποινές από 6 έως 20 χρόνια για διάφορα αδικήματα, όπως παράνομες φυλακίσεις και εγκλεισμούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης Ελλήνων και Ισραηλιτών, φόνους και θάνατο από ασιτία Ισραηλιτών, «γκέτο» σε βάρος 56.000 Ισραηλιτών, καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου Θεσσαλονίκης, εκτόπιση στα γερμανικά στρατόπεδα 40.000 Εβραίων κλπ. Τελικά, το Νοέμβρη του 1959, με τροποποίηση του προηγούμενου νόμου, ο Μέρτεν αποφυλακίστηκε και απελάθηκε. Στη Γερμανία συνελήφθη, αλλά γρήγορα αφέθηκε ελεύθερος...

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

ΑΚΥΡΟ ΤΟ LIVE ΣΤΟ PARTIZAN

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Οι εργαζόμενοι αντιδρούν και Απεργούν την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010 γιατί: ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥΣ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ!

Τα «θέλω» και οι απαιτήσεις των Αγορών δεν μπορεί να γίνουν κυβερνητική πολιτική δεν τ’αντέχει η κοινωνία, δεν είναι λύση για την πραγματική οικονομία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να είναι η Ένωση Τραπεζιτών, η φωνή των χρηματιστών και ο «τροχονόμος» των αγορών!
Οφείλει να είναι Ένωση Πολιτών, αλληλεγγύης, συνοχής και θωράκισης των χωρών,απ’ τα κερδοσκοπικά τρωκτικά.
Η ΕΥΡΩΠΗ ή Θ’ ΑΛΛΑΞΕΙ ή ΘΑ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ. Την ΚΡΙΣΗ να πληρώσουν οι «ΚΡΟΙΣΟΙ» που δημιούργησαν το πρόβλημα.
http://www.gsee.gr/userfiles/file/2010_NEWS_KEIMENA/APERGIES_2010/DIAKYRYXH%20ATHENS.pdf

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

οικονομική κρίση my ass

Αρχικά οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων, σαφώς ορθότερα, ονόμαζαν το φαινόμενο αυτό σαν “κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος”.
Δηλαδή οι τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρίες “έμειναν” από ρευστό.
Η λύση που επιβλήθηκε σταδιακά είναι η περικοπή. Όπως είναι σαφές περικοπές γίνονται μόνο στους μισθωτούς. Έτσι “χτίστηκε” μια ολόκληρη θεωρία που εξισώνει τους μισθωτούς με το πρόβλημα, διαμορφώνοντας την εντύπωση πως οικονομία σημαίνει μετρητά.
(Φυσικά κάτι τέτοιο για τους κεφαλαιοκράτες αποτελεί εργαλείο μη καταβολής δεδουλευμένων, μη καταβολής αυξήσεων, ανασφάλιστης εργασίας και πρόφαση απόλυσεων ανά πάσα στιγμή. Όλα όσα ονειρεύοντε να έχουν δηλαδή, αλλά ας μείνουμε στο θέμα).
Η μειωμένη ροή των μετρητών στην αγορά έφερε αλυσιδωτές αντιδράσεις όπως η μείωση των πωλήσεων για παράδειγμα. Σπεύδουν τότε τα κοντόφθαλμα φοβισμένα ανθρωποειδή managerακια, να καταγράψουν απώλειες και να προτείνουν λύσεις.
Απο πότε όμως τις λύσεις για την διακυβέρνηση τις δίνουν... managers;
Από πότε όμως κριτήριο για την ευημερία ενός λαού είναι οι αύξηση των πωλήσεων των πολυεθνικών; Από πότε ανάπτυξη σημαίνει ενίσχυση του κεφαλαίου, σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων;
Είναι προφανές λοιπόν ότι άλλη μία φορά πίσω από γενικότητες και κινδυνολογίες οι πολιτικοί “υποδουλώνουν” τους πολίτες στους κεφαλαιοκράτες. Τα χρήματα που “λείπουν” από το σύστημα, βρίσκονται σε ένα “υποσύστημα” που κανένας δεν αγγίζει, δε φορολογεί και δεν περικόπτει. Βρίσκεται στις τεράστιες περιουσίες ανθρώπων που ο αριθμός τους είναι τριψήφιος και ούτε νόμος ούτε εξουσία τους αγγίζει.

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

Στους βουλευτές που ψηφίσατε

Πόσοι είναι τελικά αυτοί που δυσκολεύουν την ήδη δύσκολη ζωή όλων των Ελλήνων;
Πόση ανοχή θα δείξει αυτή η κυβέρνηση;
Μήπως από τη στιγμή που αδιαφορεί αυτό το τμήμα της κοινωνίας προς το σύνολο, πρέπει το σύνολο να υπενθυμίσει την αναγκαιότητα της συνοχής της λαϊκής βάσης;
Τραβάτε με τα τρακτέρ στο σπίτι του κάθε βουλευτή ή στη βουλή την ίδια. Εκεί παίρνονται οι αποφάσεις. Με την ανεύθυνη στάση των στασιαστών πλήττεται μόνο ο απλός πολίτης, ο εργαζόμενος, ο μικρός και μεσαίος επιχειρηματίας. Φυσικά η στάση τους είναι παράνομη και καταχρηστική, από όποια μεριά και αν το δούμε. Φυσικά η στάση τους όπως και αρκετά από τα αιτήματά τους είναι επιζήμια έναντι του συνόλου.
Πώς θα φαινότανε στους κυρίους αυτούς αν τους κόβανε το ρεύμα;
Αν τους κόβανε το νερό;
Αν δε τους τροφοδοτούσαν με καύσιμα;
Αν δεν αγόραζε κανένας τα προϊόντα τους γιατί τελικά τα "ξένα" είναι ανώτερης ποιότητας;
Αν δε γίνονταν δεκτοί στα νοσοκομεία;
Αν τελικά αδιαφορούσε για αυτούς το σύνολο των ανθρώπων που ταλαιπωρείτε χωρίς λόγο αυτή τη στιγμή;
Τα μπλόκα κανονικά έπρεπε να τα διαλύσουν τα σώματα ασφαλείας και όσοι διαφωνούν με αυτό απλώς ικανοποιούνται με την ταλαιπωρία των πολιτών.
Στους βουλευτές που ψηφίσατε να πάτε οργισμένοι αγρότες να δείξτε τη δύναμή σας όχι στους φουκαράδες που είναι στο δρόμο όλη τη μέρα.

Αγροτικά αιτήματα

Μη διαχωρισμός των αγροτών σε «κατά κύριο επάγγελμα ή μη».
Δηλαδή θα τα “παίρνουμε” κι από αλλού είμαστε δεν είμαστε αγρότες, άλλα τα προνόμια του αγρότη τα θεωρούμε δεδομένα

Αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος και εγγυημένες τιμές στα γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα.
Δηλαδή δηλώνω οτι καλλιεργώ όσα στρέμματα έχω και μετά την πέφτω στο καφενείο

Προστασία της ντόπιας παραγωγής από ομοειδή εισαγόμενα.
Δηλαδή θα απαγορευτεί η ελεύθερη διακίνηση και διάθεση προϊόντων, κόντρα σε όλους τους νόμους του κόσμου, καταργώντας την ελεύθερη αγορά!

Σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή και κατάργηση όλων των «νόμιμων» και
«παράνομων» παρακρατήσεων.
Εδώ ένα δίκιο το έχουν. Ας απαλλαχτεί κάποιος απο το τάισμα του χαρτοβασιλείου.

Μείωση του κόστους παραγωγής, με κατάργηση του ΦΠΑ σε αγροτικά εφόδια και μηχανήματα και των φόρων στο πετρέλαιο κίνησης, με μείωση των επιτοκίων της ΑΤΕ και επιδότηση βασικών αγροτικών εφοδίων, κ.ά.
Στα τρία τέταρτα συμφωνώ απόλυτα. Δε βοηθά κανείς στην ανάπτυξη φορολογώντας.

Πάγωμα των αγροτικών χρεών, για τρία χρόνια, με παραγραφή των πανωτοκίων.
Τα πανωτόκια είναι ένα τοκογλυφικό αίσχος που διαμορφώνει την κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα. Μέσα σε είκοσι χρόνια οι περιουσίες των ανεξάρτητων παραγωγών (όχι μόνο αγροτών), όπως και όλων των μικρών και μεσαίων βιοτεχνών, πέρασαν στα χέρια των τραπεζών με δόλια μέσα, όπως αυτό του τοκισμού όχι του αρχικού ποσού αλλά του ήδη τοκισμένου. Αίσχος!

Πλήρης ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και του αγροτικού κεφαλαίου από όλους τους φυσικούς κινδύνους με αποκλειστικά δημόσιο ΕΛΓΑ που θα επιχορηγείται από το κράτος και άμεση αντιμετώπιση των χρεών του.
Τότε να περάσει η γη στην κυριότητα του Δημοσίου και αφού αναλαμβάνει το επιχειρηματικό ρίσκο (το Δημόσιο) να αναλάβει και τη διοίκηση.

Να μην μπει Ειδικό Τέλος Ακίνητης Περιουσίας στα χωράφια.
Ναι εφόσον απαγορευτεί η αλλαγή χρήσης της γης. Άλλο χωράφι και άλλο οικόπεδο!

Να διπλασιαστούν οι συντάξεις του ΟΓΑ, να μειωθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 60 χρόνια για τους αγρότες και στα 55 για τις αγρότισσες, να χορηγείται σύνταξη χηρείας στους αγρότες και στις αγρότισσες και οι πολύτεκνες αγρότισσες να έχουν τα ίδια δικαιώματα που ισχύουν στις άλλες κατηγορίες πολυτέκνων.

Ναι εφόσον μείνουν στον ΟΓΑ μόνο οι αγρότες, γιατί τώρα ίσως και οι μισοί ασφαλισμένοι του ΟΓΑ δεν είναι αγρότες. Φυσικά το ασφαλιστικό αφορά ολόκληρη την κοινωνία και όχι μόνο τους αγρότες. Δηλαδή τα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα, οι συμβασιούχοι, οι ανασφάλιστοι κτλ, αποτελούν μεγάλα προβλήματα και θα ήταν λάθος να ικανοποιηθούν μόνο οι αγρότες κατ΄ εξαίρεση.

Η Ελλάδα είναι μια οικογένεια που τα 3\4 αυτής κάθονται στο σαλόνι και φωνάζουν στο 1\4 που τρέχει να εξασφαλίσει τα χρειώδη. Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε όλοι, πως η αυτονομία και η αυτοδιάθεση μόνο μπορεί να μας βγάλει από την κρίση.