Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Ζητείται ελπίς


ορυχείο λιγνίτη
πηγή dei.gr
Ελπίς δίχως όραμα, ματαίως ζητείται. Φυσικά δε κριτικάρω τον Σαμαράκη, αντιθέτως, ξεκινώ από αυτόν. Από την απελπιστική κατάσταση που έχουμε περιέλθει, βάζω και ΄γω (δωρεάν όμως) διαδικτυακή αγγελία. Αν όμως ο ορίζοντας είναι φραγμένος από μια οθόνη στην οποία βουλιάζουμε, αν η λαχτάρα για το μέλλον είναι το ζουμερό μπιφτέκι, αν το πάθος για τη ζωή εξαρτάται από τα επιτόκια... σε τι να ελπίσουμε; Ποιο όραμα θα μας κινήσει μπροστά; Σε τι κόσμο θέλουμε να ζήσουμε;

Διαβάζω εδώ και χρόνια για τα ανεκμετάλλευτα πλούτη της Ελλάδας. Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ουράνιο, κλπ. Δεν είμαι περιβαλλοντολόγος, ούτε ειδικός στα ζητήματα ασφάλειας μιας εξόρυξης. Έχω ζήσει όμως σε περιοχές πριν την “αξιοποίησή” τους και είχα την ατυχία να τις επισκεφτώ μετά. Έχω δει κάμπους να γίνονται μαύρα φαράγγια, ποτάμια να γίνονται βουνά, λίμνες να γίνονται έρημος και γαλάζιοι αιθέρες να γίνονται μαύροι καπνοί. Στις περισσότερες αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις, κάποιοι από τους κατοίκους απέκτησαν σταθερή δουλειά, σπίτι και αυτοκίνητο, για λίγο. Γιατί οι τάφοι δε χωράνε ούτε τα σπίτια ούτε τα αμάξια.

Φωτογραφία: www.halkidikiinfo.gr
Αναμφίβολα είμαστε ακόμα στην Ελλάδα (παρά τις συνεχόμενες πυρκαγιές των δασών, μολύνσεις ποταμών και λιμνών κλπ) μια χώρα με φυσική ομορφιά που επιτρέπει ακόμα στους πολίτες τις να έχουν καλή υγεία. Γιατί πρέπει να το χάσουμε και αυτό; 
Αν οι βορειοευρωπαίοι έχουν Mercedes και BMW, αλλά δεν έχουν καύσιμα, αν έχουν πυρηνικά εργοστάσια αλλά όχι ουράνιο, αν σε τελική ανάλυση το μοντέλο της κοινωνίας τους χρεοκόπησε από φυσικούς τους πόρους, είναι ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Εμείς εδώ μια χαρά είμαστε. Κάνουμε τα μπανάκια μας πίνουμε το νεράκι μας, αναπνέουμε το οξυγόνο μας.
Τι δουλειά έχουμε να ανταλλάξουμε την ποιότητα ζωής, με μερικά χαρτονομίσματα αμφιβόλου φερεγγυότητας;
Οι αντλήσεις πετρελαίου για παράδειγμα στην Αμερική ή στην Αραβία γίνονται στην έρημο, όχι σε περιοχές που μπορούν να χρηματοδοτήσουν την εθνική οικονομία διατηρώντας τη φυσική τους ομορφιά.
σκίτσο απο:rommsart.wordpress.com

Όταν όμως η καφρίλα αποκτά εξουσία, δε μπορεί να κάνει παρά μόνο αυτό που τις κάναν μέχρι να την αποκτήσει.
Όταν ο Κίσινγκερ για παράδειγμα είπε ότι η εξουσία
είναι το υπέρτατο αφροδισιακό,
άθελά του παραδέχτηκε ότι είναι σεξουαλικά ανίκανος,
τίποτε άλλο









Δεν υπάρχουν σχόλια: